چهارشنبه 4 دی1387
اصفهان امروز- شیما شیرازی
یکی از برنامه های زیبا و جذاب تلویزیون که در سال های نه چندان دور، عصرهای جمعه بسیاری از نوجوانان را به خود اختصاص داده بود، "قصه های مجید" است. سریالی که در یاد و خاطره بزرگ و کوچک زنده مانده؛ مجید، بی بی، مدرسه و کوچه و پس کوچه هایی که شخصیت اصلی داستان در آنان قدم می زد، همه گویای زندگی اصیل اصفهانی ها و تاریخ شهر گنبدهای فیروزه ای بود که می شد هویت اصفهان را در این آثار و شخصیت ها به خوبی مشاهده کرد. یکی از مکان هایی که بیشترین سکانس های فیلم در آن تصویر برداری گردیده، مدرسه "شهید حلبیان" است، مدرسه ای که هنوز هم همان شور و حال قصه های مجید را دارد و مجیدهای بسیاری در آن درس می خوانند، اما متاسفانه امروز این مدرسه با تمام خاطراتش، تهدیدی جدی برای جان صدها دانش آموز محسوب می شود.
حال اگر از خیابان مشیر عبور کنی و وارد کوچه یخچال شوی؛ در میان مغازه های فروش لوازم خانگی، مدرسه راهنمایی پسرانه "شهید حلبیان" را می یابی. فریادهای دانش آموزان خواه ناخواه "اپیزود" هایی مانند حفظ جدول ضرب توسط مجید، شعر سرودن های او و حضور وی در مسابقه دو را در ذهن ها زنده می کند. شاید ابتدا که قدم در این مکان بسیار وسیع تاریخی و اما فرسوده می گذاری، به دنبال خاطرات قصه های مجید باشی، اما خوب که دقت کنی خواهی دید ستون های سنگی و فرسوده مدرسه شهید حلبیان گویای سرگذشتی مفصل تر از قصه های مجید است و حکایتی فراتر از آنچه ما در قالب جعبه جادویی می دیدیم را روایت می کنند.
از در کرمی رنگ مدرسه که وارد می شوی؛ اطراف حیاط، کلاس هایی تاریک با درهای چوبی سفید رنگ که هنگام باز و بسته شدن صدای جیر جیر لولای آنان گوش را کر می کند، قرار دارد. هنگام کلاس است و مدرسه کاملاً خلوت؛ ستون های سنگی سمت راست مدرسه که نمایی از معماری اصفهان را نشان می دهند، ترک برداشته است. به نظر می رسد تاکنون حتی یک تعمیر سطحی هم در این مدرسه انجام نشده و یک باد و باران سخت کافی است تا این اثر با ارزش را فرو ریزد.
مدیر مدرسه چندان تمایلی به گفتگو در این باره ندارد و حتی اجازه مشاهده کلاس ها و بقیه مدرسه را به خبرنگار ما نمی دهد. علتش را می پرسیم، می گوید چون مالکیت مدرسه شهید حلبیان با آموزش و پرورش نیست. با تأسف از مدرسه خارج می شویم، اما یکی از کارکنان این واحد آموزشی که حس کنجکاوی اش از ورود ما به آن مکان بر انگیخته شده؛ می گوید: "آن گوشه مدرسه یک کنیسه است، کلیمیان شنبه هر هفته به مدرسه می آیند و به آن کنیسه می روند". آری؛ مدرسه حلبیان سرگذشتی مفصل تر از قصه های مجید دارد و به گفته مدیر مدرسه، مالک آن کلیمیان ساکن اصفهان هستند. حال آیا صحیح است مکانی طی سال ها با نام مدرسه مورد استفاده قرار می گیرد و حتی در آن یک فیلم به یادماندنی بسازیم و از معماری آن بیشترین بهره را ببریم، اما به بهانه اینکه در مالکیت ما نیست از تعمیرش سر باز زنیم و اجازه فرو ریختن این مدرسه را دهیم؟ آیا همه ما وقتی منزلی را کرایه می کنیم چون مالک آن نیستیم، اینگونه امانت داری کرده و می گذاریم تا سقف ها فرو ریزد.
به گزارش اصفهان امروز، مدرسه شهید حلبیان در سال 1330 ه.ش با نام "الاتحاد" به وسیله موسسه خیریه "آلیانس" که در فرانسه قرار دارد، احداث شده است. به این ترتیب که شخص ثروتمندی به نام "خُزوره" تمام ثروت خود را برای احداث مدارس الاتحاد در سراسر دنیا به آلیانس وقف می کند و به این ترتیب یکی از مدارس خیریه یاد شده نیز در "جوباره" ساخته می شود. در این میان تا زمان انقلاب تنها کلیمیان ساکن اصفهان از این مدرسه استفاده می کردند، اما به تدریج و با مهاجرت آنها به خارج از کشور، تعداد دانش آموزان مدرسه کم شد و آلیانس با تعیین شرایطی، مدرسه را در اختیار آموزش و پرورش قرار داد که پس از انقلاب، نام مدرسه از الاتحاد به شهید حلبیان تغییر کرد.
یکی از شرایط واگذاری مدرسه به آموزش و پرورش در قرارداد امضاء شده این است که اگر تعداد دانش آموزان کلیمی به 25 نفر رسید، مدرسه همچنان به آنها اختصاص داشته باشد و در غیر اینصورت، مسلمانان هم به شرط اینکه مدرسه را به عنوان یک مکان آموزشی حفظ کنند، می توانند در مدرسه الاتحاد ساکن شوند.
و اکنون نزدیک به 30 سال است که دانش آموزان مسلمان نیز در این مدرسه درس می خوانند(البته در بین آنها تعدادی دانش آموز کلیمی حضور دارند.
اما مساله اینجاست که آموزش و پرورش اصفهان با توجه به اینکه وظیفه تعمیر، حفظ و نگهداری هر مدرسه ای را برعهده دارد، نسبت به تعمیر این مکان آموزشی سهل انگاری کرده و تنها توجیه آنها، عدم مالکیت بر مدرسه است. از سوی دیگر سازمان میراث فرهنگی اصفهان نیز از ارزش تاریخی این اثر غافل مانده است.
در همین رابطه علیرضا خواجویی، رییس اداره اموال غیر منقول سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان گفت: متاسفانه این بنا به ثبت نرسیده است، اما با تماس های شما ما تصمیم گرفتیم از مدرسه یادشده به ویژه که یک کنیسه در آن قرار دارد، بازدید کرده و نسبت به ثبت آن اقدام کنیم.
وی در گفتگو با اصفهان امروز اظهار داشت: شاید مدرسه حلبیان از جمله بناهای درجه یک اصفهان نباشد، اما به عقیده من اهمیت تاریخی دارد. به هر جهت باید از خطر ریزش و تخریب آن جلوگیری کنیم. رییس اداره اموال غیر منقول سازمان میراث فرهنگی اصفهان در پاسخ به سووالی مبنی بر اینکه اگر این مکان ثبت شود آیا سازمان میراث فرهنگی نسبت به حفظ آن اقدام خواهد کرد یا خیر، افزود: نمی دانم سازمان آموزش و پرورش چه سیاستی را در پیش گرفته، اما به هر جهت این بنا یک مکان آموزشی است که باید حفظ شود، اما متاسفانه اعتبارات ما حتی برای آثاری که ثبت شده اند نیز کافی نیست.
*** گفتنی است؛ هدف اصفهان امروز از تهیه این گزارش تنها رسیدگی بیشتر به مدارس است نه به میان کشیدن مالکیت خصوصی یک مدرسه؛ زیرا جدای از تاریخی بودن و قدمت یک ساختمان آموزشی، آنچه اهمیت دارد مسوولیتی است که آموزش و پرورش در قبال اموال غیر منقول خود و جان دانش آموزان بر عهده دارد و طبق آیین نامه آموزش وپرورش، هر ساختمان در صورتی می تواند به عنوان یک مکان آموزشی و مدرسه مورد استفاده قرار گیرد که از شرایط لازم به ویژه ایمنی برخوردار باشد، اما متاسفانه مدرسه شهید حلبیان، تنها تهدیدی برای جان صدها دانش آموزی است که در آن مشغول به تحصیل هستند.
۱۳۸۷ بهمن ۵, شنبه
۱۳۸۷ آذر ۲۰, چهارشنبه
سکوت هواداران میراث فرهنگی اصفهان
چهارشنبه 20آذر1387
اصفهان امروز– امید شاهین
تاریک بود و
می بارید
در میان قطرات باران
می توانستی آشفته شوی و گُم
سیه روزی بود؛ آن شب
به دنبال گمگشته خویش بودم
نوری از فراسو، سوسو می زد
شهری زیبا به چشم می آمد
.
.
.
روز بر می آید و خورشید تابان
چهره حقیقی شهر و مردمان آن را
تو خواهی دید و من و ما نکند نظاره کنیم خرابه ای را
***
تخریب آثار تاریخی توسط ما آدم ها کم بود که ناگهان در میان داستان تلخ این روزهای میراث فرهنگی وطن، انجیری هم نقش آفرین شده و طبیعت نیز آدم آهنی های قرن اتم و رایانه را یاری می کند تا هر چه سریع تر به هدف خود دست یابند.
در خبرها آمده بود که "انجیری غول آسا در بدنه پل خواجو ریشه کرده و این پل در معرض خطر قرار دارد". حال باید دید که چگونه میراث فرهنگی و کارشناسان آثار تاریخی قصد دارند ریشه این درخت کهنسال را از ریشه تاریخ اصفهان و حتی ایران درآورده و مرهمی بر تن خواجوی زخمی بگذارند.
در این میان می توان پرسید که تاکنون چه اقدامی برای حفظ پل خواجو و مقابله با خطر صورت گرفته و آیا طرح مطالعاتی پیرامون رفع معضل یادشده در نظر گرفته شده است؟
البته معاون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اصفهان به صراحت گفته است که بودجه سازمان پاسخگوی این پروژه نیست و اصفهان نیازمند کمک های ملی و بودجه های کلان است. در همین راستا به اعتقاد نگارنده، میراث فرهنگی و آثار تاریخی این مرز و بوم به اندازه ای برای ایرانیان پاک نهاد دارای اهمیت است که اگر تشکل غیردولتی و یا حتی سازمان و یا نهادهای دولتی برای حفظ و نگهداری اثری همچون پل خواجو و یا تخت جمشید و ... دست نیاز به سوی مردم دراز کند؛ آن هنگام است که شوری بر پا می شود و شاهد خواهید بود که چگونه موضوع بودجه حل می شود. راستی؛ چرا که نه؟ چرا تشکل های غیردولتی فعال در عرصه میراث فرهنگی در انتظار نشسته اند تا فاجعه ای رخ دهد و سپس به میدان آمده و عرض اندام کنند؟ این میدان عمل است، تا دیر نشده اقدام کنید و یا دیگر میراث فرهنگی باشید.
هرچند که برخی کارشناسان و دوستداران آثار تاریخی نسبت به عملکرد این سازمان انتقاداتی را وارد می دانند و خواستار تلاش مضاعف و دوچندان سازمان میراث فرهنگی استان اصفهان در رابطه با حفظ، مرمت و احیای گوهرهای بی بدیل تاریخ شهر گنبدهای فیروزه ای هستند. آنها به نمونه و رخدادی تلخ که چندی پیش به وقوع پیوست، اشاره می کنند؛ حکایت مترو و محور چهارباغ را که هنوز فراموش نکرده اید؟ قطار شهری، قلب تاریخ اصفهان را نشانه گرفته و می رود که سنگفرش های چهارباغ را زیر و رو کند، اما واکنش متولی دولتی میراث فرهنگی و آثار تاریخی چیست؟
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان در روزهای نخست که خبر عبور مترو از چهارباغ عباسی مطرح گردید، عکس العمل ضعیف و کمرنگی از خود نشان داد و حتی رییس این سازمان نه تنها مخالف شفاف و روشن خود را اعلام نکرد، بلکه اظهار داشت "اگر مترو آسیبی به چهارباغ و آثار موجود در آن وارد نکند، عبور قطار از چهارباغ عباسی مشکلی ندارد"؛ غافل از اینکه آسیب تنها فیزیکی و شامل تخریب بنا نیست و آسیب معنوی و دگرگون ساختن نامتناسب و نامناسب پیرامون یک بنا و یا محور تاریخی نیز نوعی از آسیب به شمار می آید. حال "این رشته سر دراز دارد"، چرا که با دنبال کردن مسیر قطار شهری اصفهان از چهارباغ عباسی، به اثری منحصر به فرد و بی نظیر در معماری و شهرسازی جهان به نام "سی و سه پل" می رسیم. در همین رابطه باید این سووال را مطرح نمود که مترو چگونه مسیرش را ادامه داده و از سی و سه پل عبور می کند؟
از دیدگاه مدیران شهری اصفهان، پاسخ به سووال یادشده بسیار آسان است؛ آنها می گویند همانطور که از چهارباغ پایین و چهارباغ بالا گذر کرد و بدون هیچ مقاومتی، چهارباغ عباسی را نیز به تسخیر خود درآورد.
شایان ذکر است؛ محور تاریخی چهارباغ شامل چهارباغ پایین، عباسی و بالا کنونی است، بر خلاف اینکه برخی تصور می کنند چهارباغ بالا و چهارباغ پایین سابقه چندانی نداشته و از نظر تاریخی قدمت ندارند.
حتی چند سال پیش از سوی یکی از مدیران ارشد میراث فرهنگی استان اعلام شد در حفاری های قطار شهری در چهارباغ بالا، سر در کاخ شاه عباس(مقابل بیمارستان شریعتی) تخریب گردید.
این در حالی است که بسیاری از مدیران شهر اصفهان همچون شهردار و رییس شورای شهر تاکنون بارها و بارها از عدم وجود خطر برای میراث فرهنگی بر اثر عبور مترو صحبت به میان آورده و این پروژه عمرانی را با نمونه هایی مشابه در دیگر شهرهای تاریخی مقایسه کرده اند. به عنوان مثال؛ با هدف بررسی کارشناسی و به دور از احساسات زودگذر و لحظه ای، روزنامه اصفهان امروز پژوهشی را انجام داد و به نتایج شگفت انگیزی دست یافت. احداث خط – مترو شهر "رم" ایتالیا که از جمله قطب های تاریخی اروپا به شمار می آید، نمونه ای مطلوب برای شناخت شیوه اجرای پروژه و مقایسه آن با روند احداث مترو در اصفهان است.
جالب است بدانید که در سومین خط مترو رم، نزدیک به 5/17 میلیون فوت مکعب خاکبرداری "دستی" پیش بینی شده و مدت زمان اجرای آن در محور تاریخی شهر معادل 8سال می باشد.
نکته قابل توجه در پژوهش یادشده، عملیات خاکبرداری به شیوه دستی است؛ یعنی اینکه عملیات حفر تونل در رم به صورت سانتی متری پیش می رود و نیروی انسانی متخصص و کارشناس، مسوولیت خاکبرداری را به شکل سنتی بر عهده دارد تا اگر به شی و یا اثر تاریخی و باستانی برخورد کرد، آن را شناسایی، برداشت و حفاظت نماید. در این راستا، با نگاهی گذرا به عملیات احداث مترو در اصفهان به عمق فاجعه پی خواهید برد، زیرا شما در حفاری تونل های مربوط به قطار شهری در قطب گردشگری ایران، نشانی از خاکبرداری دستی نخواهید دید و این دستگاه TBM است که دل خاک پرگهر اصفهان را می شکافد و بدون قدرت تشخیص به پیش می تازد. گمان می کنم اشاره به نمونه فوق گویای تمام واقعیت ها و تفاوت ها باشد و شاید دیگر مدیری با بیان اینکه "مترو در تمام شهرهای تاریخی راه اندازی شده و اصفهان نیز از شهرهایی همچون پاریس، رم، مسکو و ... مستثنی نیست"، به توجیه اندیشه ها و طرح های اشتباه نپردازد. البته به اعتقاد نگارنده و بسیاری از هوادران میراث فرهنگی، احداث قطار شهری در اصفهان نه تنها با هیچ اشکالی مواجه نیست، بلکه برای کلان شهری همچون "اصفهان بزرگ" و رو به توسعه، لازم و ضروری است، اما با طرح های بدون اشکال و کارشناسی.
این روزها که خبری از مترو اصفهان نیست و نسبت به روزهای نخستی که خبر حفر تونل مترو در چهارباغ عباسی مطرح شد، موضوع مورد توجه رسانه ها و کارشناسان امر قرار ندارد. به بیانی صحیح تر؛ تب افراطی "مترو ستیزی" فروکش کرده و حتی هواداران "منطق مدار" آثار تاریخی و میراث فرهنگی هم سکوت اختیار کرده اند که این مسأله؛ قابل بررسی و تأمل است.
فراموش نکنیم اصفهان ما و ایران عزیزمان هنوز تاوان "جهان نما" را پس می دهند، جهان نمایی که جهانی را هوشیار کرد و نسبت به اصفهان و میدان نقش جهان آن، مردمانی از سراسر کره خاکی را حساس نمود. در خبرها آمده بود بحث جهان نما و میدان نقش جهان و سپس عبور مترو از چهارباغ عباسی، بسیاری از پرونده های ایران برای ثبت آثار تاریخی در فهرست یونسکو را تحت تأثیر قرار داده و حتی پرونده ثبت محور تاریخی چهارباغ نیز از دستور کار خارج شده است.
آری؛ این است نتیجه بی تدبیری و قهر جهانی با ما برای آنچه که در چشم ایرانیان بی ارزش است و از نظر مردمان دیگر کشورها، گوهری تابناک و ماندگار در تقویم و تاریخ بشر.
دلم تنگ است
دلم می سوزد از باغی که می سوزد
نه دیداری
نه بیداری
نه دستی از سر یاری
مرا آشفته می دارد
چنین آشفته بازاری
اصفهان امروز– امید شاهین
تاریک بود و
می بارید
در میان قطرات باران
می توانستی آشفته شوی و گُم
سیه روزی بود؛ آن شب
به دنبال گمگشته خویش بودم
نوری از فراسو، سوسو می زد
شهری زیبا به چشم می آمد
.
.
.
روز بر می آید و خورشید تابان
چهره حقیقی شهر و مردمان آن را
تو خواهی دید و من و ما نکند نظاره کنیم خرابه ای را
***
تخریب آثار تاریخی توسط ما آدم ها کم بود که ناگهان در میان داستان تلخ این روزهای میراث فرهنگی وطن، انجیری هم نقش آفرین شده و طبیعت نیز آدم آهنی های قرن اتم و رایانه را یاری می کند تا هر چه سریع تر به هدف خود دست یابند.
در خبرها آمده بود که "انجیری غول آسا در بدنه پل خواجو ریشه کرده و این پل در معرض خطر قرار دارد". حال باید دید که چگونه میراث فرهنگی و کارشناسان آثار تاریخی قصد دارند ریشه این درخت کهنسال را از ریشه تاریخ اصفهان و حتی ایران درآورده و مرهمی بر تن خواجوی زخمی بگذارند.
در این میان می توان پرسید که تاکنون چه اقدامی برای حفظ پل خواجو و مقابله با خطر صورت گرفته و آیا طرح مطالعاتی پیرامون رفع معضل یادشده در نظر گرفته شده است؟
البته معاون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اصفهان به صراحت گفته است که بودجه سازمان پاسخگوی این پروژه نیست و اصفهان نیازمند کمک های ملی و بودجه های کلان است. در همین راستا به اعتقاد نگارنده، میراث فرهنگی و آثار تاریخی این مرز و بوم به اندازه ای برای ایرانیان پاک نهاد دارای اهمیت است که اگر تشکل غیردولتی و یا حتی سازمان و یا نهادهای دولتی برای حفظ و نگهداری اثری همچون پل خواجو و یا تخت جمشید و ... دست نیاز به سوی مردم دراز کند؛ آن هنگام است که شوری بر پا می شود و شاهد خواهید بود که چگونه موضوع بودجه حل می شود. راستی؛ چرا که نه؟ چرا تشکل های غیردولتی فعال در عرصه میراث فرهنگی در انتظار نشسته اند تا فاجعه ای رخ دهد و سپس به میدان آمده و عرض اندام کنند؟ این میدان عمل است، تا دیر نشده اقدام کنید و یا دیگر میراث فرهنگی باشید.
هرچند که برخی کارشناسان و دوستداران آثار تاریخی نسبت به عملکرد این سازمان انتقاداتی را وارد می دانند و خواستار تلاش مضاعف و دوچندان سازمان میراث فرهنگی استان اصفهان در رابطه با حفظ، مرمت و احیای گوهرهای بی بدیل تاریخ شهر گنبدهای فیروزه ای هستند. آنها به نمونه و رخدادی تلخ که چندی پیش به وقوع پیوست، اشاره می کنند؛ حکایت مترو و محور چهارباغ را که هنوز فراموش نکرده اید؟ قطار شهری، قلب تاریخ اصفهان را نشانه گرفته و می رود که سنگفرش های چهارباغ را زیر و رو کند، اما واکنش متولی دولتی میراث فرهنگی و آثار تاریخی چیست؟
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان در روزهای نخست که خبر عبور مترو از چهارباغ عباسی مطرح گردید، عکس العمل ضعیف و کمرنگی از خود نشان داد و حتی رییس این سازمان نه تنها مخالف شفاف و روشن خود را اعلام نکرد، بلکه اظهار داشت "اگر مترو آسیبی به چهارباغ و آثار موجود در آن وارد نکند، عبور قطار از چهارباغ عباسی مشکلی ندارد"؛ غافل از اینکه آسیب تنها فیزیکی و شامل تخریب بنا نیست و آسیب معنوی و دگرگون ساختن نامتناسب و نامناسب پیرامون یک بنا و یا محور تاریخی نیز نوعی از آسیب به شمار می آید. حال "این رشته سر دراز دارد"، چرا که با دنبال کردن مسیر قطار شهری اصفهان از چهارباغ عباسی، به اثری منحصر به فرد و بی نظیر در معماری و شهرسازی جهان به نام "سی و سه پل" می رسیم. در همین رابطه باید این سووال را مطرح نمود که مترو چگونه مسیرش را ادامه داده و از سی و سه پل عبور می کند؟
از دیدگاه مدیران شهری اصفهان، پاسخ به سووال یادشده بسیار آسان است؛ آنها می گویند همانطور که از چهارباغ پایین و چهارباغ بالا گذر کرد و بدون هیچ مقاومتی، چهارباغ عباسی را نیز به تسخیر خود درآورد.
شایان ذکر است؛ محور تاریخی چهارباغ شامل چهارباغ پایین، عباسی و بالا کنونی است، بر خلاف اینکه برخی تصور می کنند چهارباغ بالا و چهارباغ پایین سابقه چندانی نداشته و از نظر تاریخی قدمت ندارند.
حتی چند سال پیش از سوی یکی از مدیران ارشد میراث فرهنگی استان اعلام شد در حفاری های قطار شهری در چهارباغ بالا، سر در کاخ شاه عباس(مقابل بیمارستان شریعتی) تخریب گردید.
این در حالی است که بسیاری از مدیران شهر اصفهان همچون شهردار و رییس شورای شهر تاکنون بارها و بارها از عدم وجود خطر برای میراث فرهنگی بر اثر عبور مترو صحبت به میان آورده و این پروژه عمرانی را با نمونه هایی مشابه در دیگر شهرهای تاریخی مقایسه کرده اند. به عنوان مثال؛ با هدف بررسی کارشناسی و به دور از احساسات زودگذر و لحظه ای، روزنامه اصفهان امروز پژوهشی را انجام داد و به نتایج شگفت انگیزی دست یافت. احداث خط – مترو شهر "رم" ایتالیا که از جمله قطب های تاریخی اروپا به شمار می آید، نمونه ای مطلوب برای شناخت شیوه اجرای پروژه و مقایسه آن با روند احداث مترو در اصفهان است.
جالب است بدانید که در سومین خط مترو رم، نزدیک به 5/17 میلیون فوت مکعب خاکبرداری "دستی" پیش بینی شده و مدت زمان اجرای آن در محور تاریخی شهر معادل 8سال می باشد.
نکته قابل توجه در پژوهش یادشده، عملیات خاکبرداری به شیوه دستی است؛ یعنی اینکه عملیات حفر تونل در رم به صورت سانتی متری پیش می رود و نیروی انسانی متخصص و کارشناس، مسوولیت خاکبرداری را به شکل سنتی بر عهده دارد تا اگر به شی و یا اثر تاریخی و باستانی برخورد کرد، آن را شناسایی، برداشت و حفاظت نماید. در این راستا، با نگاهی گذرا به عملیات احداث مترو در اصفهان به عمق فاجعه پی خواهید برد، زیرا شما در حفاری تونل های مربوط به قطار شهری در قطب گردشگری ایران، نشانی از خاکبرداری دستی نخواهید دید و این دستگاه TBM است که دل خاک پرگهر اصفهان را می شکافد و بدون قدرت تشخیص به پیش می تازد. گمان می کنم اشاره به نمونه فوق گویای تمام واقعیت ها و تفاوت ها باشد و شاید دیگر مدیری با بیان اینکه "مترو در تمام شهرهای تاریخی راه اندازی شده و اصفهان نیز از شهرهایی همچون پاریس، رم، مسکو و ... مستثنی نیست"، به توجیه اندیشه ها و طرح های اشتباه نپردازد. البته به اعتقاد نگارنده و بسیاری از هوادران میراث فرهنگی، احداث قطار شهری در اصفهان نه تنها با هیچ اشکالی مواجه نیست، بلکه برای کلان شهری همچون "اصفهان بزرگ" و رو به توسعه، لازم و ضروری است، اما با طرح های بدون اشکال و کارشناسی.
این روزها که خبری از مترو اصفهان نیست و نسبت به روزهای نخستی که خبر حفر تونل مترو در چهارباغ عباسی مطرح شد، موضوع مورد توجه رسانه ها و کارشناسان امر قرار ندارد. به بیانی صحیح تر؛ تب افراطی "مترو ستیزی" فروکش کرده و حتی هواداران "منطق مدار" آثار تاریخی و میراث فرهنگی هم سکوت اختیار کرده اند که این مسأله؛ قابل بررسی و تأمل است.
فراموش نکنیم اصفهان ما و ایران عزیزمان هنوز تاوان "جهان نما" را پس می دهند، جهان نمایی که جهانی را هوشیار کرد و نسبت به اصفهان و میدان نقش جهان آن، مردمانی از سراسر کره خاکی را حساس نمود. در خبرها آمده بود بحث جهان نما و میدان نقش جهان و سپس عبور مترو از چهارباغ عباسی، بسیاری از پرونده های ایران برای ثبت آثار تاریخی در فهرست یونسکو را تحت تأثیر قرار داده و حتی پرونده ثبت محور تاریخی چهارباغ نیز از دستور کار خارج شده است.
آری؛ این است نتیجه بی تدبیری و قهر جهانی با ما برای آنچه که در چشم ایرانیان بی ارزش است و از نظر مردمان دیگر کشورها، گوهری تابناک و ماندگار در تقویم و تاریخ بشر.
دلم تنگ است
دلم می سوزد از باغی که می سوزد
نه دیداری
نه بیداری
نه دستی از سر یاری
مرا آشفته می دارد
چنین آشفته بازاری
جناب استاندار:مساله این است؛ بودن یا نبودن؟
جهارشنبه20 آذر1387
اصفهان امروز-امید شاهین
سید مرتضی بختیاری، استاندار اصفهان گفته است: "قطار شهری، یکی از نیازهای اساسی شهروندان و مدیریت شهری اصفهان برای کاهش ترافیک و عبور و مرور سالم و سریع است، بنابراین نباید اجازه داد اختلاف میان دستگاه های مختلف، روند احداث این پروژه بزرگ را با کندی مواجه کند."
در همین رابطه، همانطور که تاکنون بارها و بارها نیز از سوی دوستداران میراث فرهنگی اعلام شده است، هیچ کدام از شهروندان اصفهانی با مترو و احداث آن در اصفهان مخالف نیستند و به فواید این نوع از شیوه حمل و نقل عمومی آگاه می باشند، اما درخصوص بخش دوم اظهارات استاندار باید به صراحت گفت به کدام دلیل؛ اختلاف میان دستگاه های مختلف نباید این پروژه را با کندی مواجه کرده و حتی متوقف کند؟
با عرض احترام بسیار، جناب بختیاری اینکه قطار شهری یکی از نیازهای اساسی شهر و شهروندان است، دلیل منطقی و کارشناسی برای عدم بررسی روند پروژه و صدور اجازه بی قید و شرط برای ادامه حفاری های قطار شهری اصفهان نیست. در ضمن اختلاف میان دستگاه های مختلف (سازمان میراث فرهنگی و شهرداری اصفهان) پیرامون مسیر مترو می باشد؛ در حقیقت اختلاف آنها درخصوص "بودن یا نبودن" است. بودن یا نبودن هویت و میراث معنوی و آثار تاریخی یک شهر و شهروندانش، موضوعی که به سادگی نمی توان بر آن چشم بست. آقای استاندار، شما یک لحظه اصفهان را بدون چهارباغ و چهارباغ را بدون مدرسه چهارباغ تصور کنید، اکنون چه احساسی دارید؟ فکر نمی کنم احساسی لذتبخش و شیرین باشد.
البته، "از املای ننوشته نمی توان غلط گرفت" و یا به بیانی صحیح تر، "املای ننوشته غلط ندارد"، اما حداقل برای ما اصفهانی ها این حق را قایل باشید که نسبت به آثار گذشتگان و نیاکان خود و همچنین هویت یک ملت حساس بوده و خواستار انجام مطالعات بیشتر و اجرای طرح های کارشناسی باشیم؛ چرا که شاید بتوان در امتحان بعد "آقا معلم" نمره خوبی کسب کرد و پای ورقه خود عدد 20 را مشاهده کنیم، ولی هنگامی که گنبد چهارباغ فرو ریخت و یا سی و سه پل دچار آسیب شد، جبران این خسارت سخت که نه، غیر ممکن است.
آری، آن روز نمره صفر در کارنامه ما اهالی رسانه و شما مدیران و مسوولان شهر و استان اصفهان ثبت می شود.
استاندار در ادامه سخنان خود اظهار داشته است: "با تلاش های مختلفی که انجام گرفته، مصوبه شورای عالی ترافیک کشور در مورد "عبور مترو" از چهارباغ رعایت شده است. "
به اعتقاد نگارنده، منظور استاندار اصفهان مصوبه شورای عالی ترافیک پیرامون "عدم عبور مترو" از چهارباغ عباسی بوده که به نظر می رسد "خبرگزاری ایرنا" در تنظیم این خبر دچار اشتباه شده است. در همین راستا، حتی اگر هدف وی بیان "عدم عبور مترو" بوده، باز هم جناب بختیاری باید دقت بیشتری به خرج دهد، زیرا به گفته مدیران سازمان قطار شهری اصفهان و اعضای شورای شهر و همچنین مدیران سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان، تونل مترو در چهارباغ عباسی حفر شده است. پس به مصوبه شورای عالی ترافیک عمل نشده و به نوعی مدیران قطار شهری، از دستور عالی ترین مقام تصمیم گیرنده پیرامون مسیر مترو، سرپیچی کرده اند که در این میان، استاندار به عنوان نماینده دولت در استان اصفهان باید این موضوع را مورد بررسی دقیق قرار دهد. اگر هم منظور ایشان "عبور مترو" بوده است که دیگر جای هیچ بحثی نمی ماند.
جان کلام اینکه، آقای استاندار اگر قطار شهری اصفهان کوچکترین آسیبی به آثار تاریخی و فرهنگی شهر اصفهان وارد کند، شما باید پاسخگو باشید و نمره این پروژه، پای حساب سید مرتضی بختیاری و دیگر مدیران شهری اصفهان (شهردار، اعضای شورای شهر و مدیران سازمان میراث فرهنگی) نوشته خواهد شد.
اصفهان امروز-امید شاهین
سید مرتضی بختیاری، استاندار اصفهان گفته است: "قطار شهری، یکی از نیازهای اساسی شهروندان و مدیریت شهری اصفهان برای کاهش ترافیک و عبور و مرور سالم و سریع است، بنابراین نباید اجازه داد اختلاف میان دستگاه های مختلف، روند احداث این پروژه بزرگ را با کندی مواجه کند."
در همین رابطه، همانطور که تاکنون بارها و بارها نیز از سوی دوستداران میراث فرهنگی اعلام شده است، هیچ کدام از شهروندان اصفهانی با مترو و احداث آن در اصفهان مخالف نیستند و به فواید این نوع از شیوه حمل و نقل عمومی آگاه می باشند، اما درخصوص بخش دوم اظهارات استاندار باید به صراحت گفت به کدام دلیل؛ اختلاف میان دستگاه های مختلف نباید این پروژه را با کندی مواجه کرده و حتی متوقف کند؟
با عرض احترام بسیار، جناب بختیاری اینکه قطار شهری یکی از نیازهای اساسی شهر و شهروندان است، دلیل منطقی و کارشناسی برای عدم بررسی روند پروژه و صدور اجازه بی قید و شرط برای ادامه حفاری های قطار شهری اصفهان نیست. در ضمن اختلاف میان دستگاه های مختلف (سازمان میراث فرهنگی و شهرداری اصفهان) پیرامون مسیر مترو می باشد؛ در حقیقت اختلاف آنها درخصوص "بودن یا نبودن" است. بودن یا نبودن هویت و میراث معنوی و آثار تاریخی یک شهر و شهروندانش، موضوعی که به سادگی نمی توان بر آن چشم بست. آقای استاندار، شما یک لحظه اصفهان را بدون چهارباغ و چهارباغ را بدون مدرسه چهارباغ تصور کنید، اکنون چه احساسی دارید؟ فکر نمی کنم احساسی لذتبخش و شیرین باشد.
البته، "از املای ننوشته نمی توان غلط گرفت" و یا به بیانی صحیح تر، "املای ننوشته غلط ندارد"، اما حداقل برای ما اصفهانی ها این حق را قایل باشید که نسبت به آثار گذشتگان و نیاکان خود و همچنین هویت یک ملت حساس بوده و خواستار انجام مطالعات بیشتر و اجرای طرح های کارشناسی باشیم؛ چرا که شاید بتوان در امتحان بعد "آقا معلم" نمره خوبی کسب کرد و پای ورقه خود عدد 20 را مشاهده کنیم، ولی هنگامی که گنبد چهارباغ فرو ریخت و یا سی و سه پل دچار آسیب شد، جبران این خسارت سخت که نه، غیر ممکن است.
آری، آن روز نمره صفر در کارنامه ما اهالی رسانه و شما مدیران و مسوولان شهر و استان اصفهان ثبت می شود.
استاندار در ادامه سخنان خود اظهار داشته است: "با تلاش های مختلفی که انجام گرفته، مصوبه شورای عالی ترافیک کشور در مورد "عبور مترو" از چهارباغ رعایت شده است. "
به اعتقاد نگارنده، منظور استاندار اصفهان مصوبه شورای عالی ترافیک پیرامون "عدم عبور مترو" از چهارباغ عباسی بوده که به نظر می رسد "خبرگزاری ایرنا" در تنظیم این خبر دچار اشتباه شده است. در همین راستا، حتی اگر هدف وی بیان "عدم عبور مترو" بوده، باز هم جناب بختیاری باید دقت بیشتری به خرج دهد، زیرا به گفته مدیران سازمان قطار شهری اصفهان و اعضای شورای شهر و همچنین مدیران سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان، تونل مترو در چهارباغ عباسی حفر شده است. پس به مصوبه شورای عالی ترافیک عمل نشده و به نوعی مدیران قطار شهری، از دستور عالی ترین مقام تصمیم گیرنده پیرامون مسیر مترو، سرپیچی کرده اند که در این میان، استاندار به عنوان نماینده دولت در استان اصفهان باید این موضوع را مورد بررسی دقیق قرار دهد. اگر هم منظور ایشان "عبور مترو" بوده است که دیگر جای هیچ بحثی نمی ماند.
جان کلام اینکه، آقای استاندار اگر قطار شهری اصفهان کوچکترین آسیبی به آثار تاریخی و فرهنگی شهر اصفهان وارد کند، شما باید پاسخگو باشید و نمره این پروژه، پای حساب سید مرتضی بختیاری و دیگر مدیران شهری اصفهان (شهردار، اعضای شورای شهر و مدیران سازمان میراث فرهنگی) نوشته خواهد شد.
۱۳۸۷ آذر ۱۲, سهشنبه
افزایش عبور شهروندان از چراغ قرمز
سه شنبه 12 آذر1387
اصفهان امروز-زهرا محمدی
شنبه هفته جاری لایحه خرید 12 دستگاه کنترل هوشمند و نصب و راه اندازی آنان در 64 تقاطع اصفهان با مبلغی بالغ بر 4 میلیارد ریال در شورای شهر اصفهان به تصویب رسید.
در همین رابطه احمدرضا طحانیان، مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک؛ شهرداری اصفهان گفت: برای ساماندهی زمان بندی تقاطع ها، روش های متفاوتی وجود دارد که یکی از پیشرفته ترین این روش ها استفاده از سیستم هوشمند است.
وی در گفتگو با اصفهان امروز اظهار داشت: این سیستم با توجه به حجم ترافیک؛ زمان عبور از هر مسیر و یا تقاطع را مشخص می کند.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان افزود: اکنون 116 تقاطع اصفهان با سیستم هوشمند کنترل می شودند، اما جدیدترین بحثی که در دنیا و پیرامون این سیستم ها وجود دارد هماهنگ نمودن تقاطع ها و مشاهده و بررسی تأثیر آنان روی یکدیگر است.
وی تصریح کرد: مدیریت شبکه ای تقاطع ها موجب عملکرد بهتر سیستم های هوشمند می شود، حال یکی از پیشرفته ترین شیوه های مدیریت؛ استفاده از سیستم SCAT ((Sydney coordinated adaptive traffic است.
طحانیان بیان داشت: این سیستم در تقاطع ها به صورت شبکه ای و برای ایجاد موج سبز استفاده می شود.
زمان تاخیر رانندگان کاهش می یابد
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان ادامه داد: اگر راننده با سرعت تعیین شده ای حرکت کند، در تمام تقاطع ها با موجی از چراغ های سبز روبرو می شود.
وی خاطرنشان ساخت: اثر سیستم یاد شده در اصفهان به دلیل نزدیک بودن تقاطع های شهر به ویژه در حاشیه پل ها و مناطق تجاری بیشتر است.
طحانیان اظهار داشت: سیستم هماهنگ کردن دستگاه های کنترل هوشمند، تاکنون در بیش از 19هزار تقاطع در شهرهای مختلف دنیا نصب و راه اندازی شده است.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان با اشاره به اینکه سیستم یاد شده از پیشرفته ترین سیستم های کنترل تقاطع ها است، تصریح کرد: به عنوان نمونه در سنگاپور بیش از 1500 تقاطع و در استرالیا افزون بر 2هزار تقاطع با این سیستم کنترل می شوند.
وی افزود: پیشینه نصب سیستم های هوشمند به سال 1980 باز می گردد، اما شبکه ای نمودن آنان عمر طولانی ندارد و ایران، خود از جمله کشورهای سازنده تجهیزات این نرم افزار است که به نوعی در ارتقای تکنولوژی یاد شده نقش ویژه ای را بر عهده دارد.
طحانیان اعلام کرد: این سیستم سال گذشته در چهارراه جابرانصاری به صورت پایلوت نصب شده و در فاز اول، 12 تقاطع مرکز شهر را با یکدیگر هماهنگ می کند که در سال آینده، این تعداد به 64 تقاطع می رسد.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان پیرامون تأثیرات مثبت این سیستم گفت: سیستم یاد شده زمان تأخیر و اتلاف وقت رانندگان را کاهش می دهد و مهم است که راننده بداند باید در زمانی ثابت، (با توجه به فاصله تقاطع ها و حجم عبوری آنان) با سرعتی مشخص حرکت کند.
وی اظهار داشت: سیستم کنترل هوشمند، قابلیت وصل شدن به نرم افزارهای مدیریت حوادث، حمل و نقل عمومی و ... را دارد.
طحانیان افزود: این سیستم در شهرهای تهران، مشهد و کرمانشاه نصب شده است.
عبور شهروندان از چراغ قرمز افزایش یافته است
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان همچنین درخصوص وضعیت ترافیک شهر در نیمه دوم سال جاری تصریح کرد: بیشتر اختلالات موجود در خیابان ها به دلیل پارک های دوبله، عدم انتخاب مسیر توسط رانندگان، سرعت زیاد و عدم توجه عابران به چراغ عابر پیاده است.
وی افزود: بیشتر تصادفاتی که در بزرگراه ها رخ می دهد، به دلیل سرعت بالا و عدم رعایت قانون است.
طحانیان بیان داشت: امروز من شاهد پارک برخی از خودروها در سر یک تقاطع بودم که باعث ترافیک شده بود.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان خاطرنشان ساخت: متأسفانه در سال جاری عبور رانندگان اصفهانی از چراغ قرمز افزایش یافته است.
وی ادامه داد: دلیل بی توجهی شهروندان به چراغ راهنما؛ صحبت کردن با تلفن همراه است.
طحانیان اعلام کرد: اکنون در 20 نقطه از شهر "Push button" نصب شده است که این تعداد تا پایان سال جاری به 50 نقطه افزایش خواهد یافت.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان پیرامون عملکرد Push Button گفت: سیستم های Push button جهت گذر عابر پیاده با استفاده از چراغ های راهنمایی است که در مقابل مدارس، مساجد و مراکز نابینایان در محلی که حجم عابر پیاده زیاد است، نصب شده و معمولاً جهت ایمنی بیشتر از "گذرگاه های برجسته" به جای این سیستم استفاده می شود. طحانیان بیان داشت: تعداد درخواست ها باید مناسب باشد و این سیستم یک بار به درخواست عابر پیاده و یک بار دیگر نیز به درخواست راننده پاسخ می دهد.
وی افزود: شهر، حق مسلم عابر پیاده است و تمام سیستم های موجود در شهر مانند گذرگاه های برجسته و یا سیستم Push Button برای عابر پیاده است، اما شهروندان نیز باید در زمان های مجاز از خیابان عبور کنند و به چراغ خود توجه داشته باشند.
طحانیان همچنین در خصوص موبایل پارک ها و کارت پارک و تبدیل حاشیه خیابان های شهر به پارکینگ اظهار داشت: هدف از ساماندهی پارک حاشیه ای، تقسیم عادلانه کنار خیابان بین شهروندان است، اما هنوز کمبود پارکینگ و فضا در شهر محسوس می باشد.
اصفهان امروز-زهرا محمدی
شنبه هفته جاری لایحه خرید 12 دستگاه کنترل هوشمند و نصب و راه اندازی آنان در 64 تقاطع اصفهان با مبلغی بالغ بر 4 میلیارد ریال در شورای شهر اصفهان به تصویب رسید.
در همین رابطه احمدرضا طحانیان، مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک؛ شهرداری اصفهان گفت: برای ساماندهی زمان بندی تقاطع ها، روش های متفاوتی وجود دارد که یکی از پیشرفته ترین این روش ها استفاده از سیستم هوشمند است.
وی در گفتگو با اصفهان امروز اظهار داشت: این سیستم با توجه به حجم ترافیک؛ زمان عبور از هر مسیر و یا تقاطع را مشخص می کند.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان افزود: اکنون 116 تقاطع اصفهان با سیستم هوشمند کنترل می شودند، اما جدیدترین بحثی که در دنیا و پیرامون این سیستم ها وجود دارد هماهنگ نمودن تقاطع ها و مشاهده و بررسی تأثیر آنان روی یکدیگر است.
وی تصریح کرد: مدیریت شبکه ای تقاطع ها موجب عملکرد بهتر سیستم های هوشمند می شود، حال یکی از پیشرفته ترین شیوه های مدیریت؛ استفاده از سیستم SCAT ((Sydney coordinated adaptive traffic است.
طحانیان بیان داشت: این سیستم در تقاطع ها به صورت شبکه ای و برای ایجاد موج سبز استفاده می شود.
زمان تاخیر رانندگان کاهش می یابد
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان ادامه داد: اگر راننده با سرعت تعیین شده ای حرکت کند، در تمام تقاطع ها با موجی از چراغ های سبز روبرو می شود.
وی خاطرنشان ساخت: اثر سیستم یاد شده در اصفهان به دلیل نزدیک بودن تقاطع های شهر به ویژه در حاشیه پل ها و مناطق تجاری بیشتر است.
طحانیان اظهار داشت: سیستم هماهنگ کردن دستگاه های کنترل هوشمند، تاکنون در بیش از 19هزار تقاطع در شهرهای مختلف دنیا نصب و راه اندازی شده است.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان با اشاره به اینکه سیستم یاد شده از پیشرفته ترین سیستم های کنترل تقاطع ها است، تصریح کرد: به عنوان نمونه در سنگاپور بیش از 1500 تقاطع و در استرالیا افزون بر 2هزار تقاطع با این سیستم کنترل می شوند.
وی افزود: پیشینه نصب سیستم های هوشمند به سال 1980 باز می گردد، اما شبکه ای نمودن آنان عمر طولانی ندارد و ایران، خود از جمله کشورهای سازنده تجهیزات این نرم افزار است که به نوعی در ارتقای تکنولوژی یاد شده نقش ویژه ای را بر عهده دارد.
طحانیان اعلام کرد: این سیستم سال گذشته در چهارراه جابرانصاری به صورت پایلوت نصب شده و در فاز اول، 12 تقاطع مرکز شهر را با یکدیگر هماهنگ می کند که در سال آینده، این تعداد به 64 تقاطع می رسد.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان پیرامون تأثیرات مثبت این سیستم گفت: سیستم یاد شده زمان تأخیر و اتلاف وقت رانندگان را کاهش می دهد و مهم است که راننده بداند باید در زمانی ثابت، (با توجه به فاصله تقاطع ها و حجم عبوری آنان) با سرعتی مشخص حرکت کند.
وی اظهار داشت: سیستم کنترل هوشمند، قابلیت وصل شدن به نرم افزارهای مدیریت حوادث، حمل و نقل عمومی و ... را دارد.
طحانیان افزود: این سیستم در شهرهای تهران، مشهد و کرمانشاه نصب شده است.
عبور شهروندان از چراغ قرمز افزایش یافته است
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان همچنین درخصوص وضعیت ترافیک شهر در نیمه دوم سال جاری تصریح کرد: بیشتر اختلالات موجود در خیابان ها به دلیل پارک های دوبله، عدم انتخاب مسیر توسط رانندگان، سرعت زیاد و عدم توجه عابران به چراغ عابر پیاده است.
وی افزود: بیشتر تصادفاتی که در بزرگراه ها رخ می دهد، به دلیل سرعت بالا و عدم رعایت قانون است.
طحانیان بیان داشت: امروز من شاهد پارک برخی از خودروها در سر یک تقاطع بودم که باعث ترافیک شده بود.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان خاطرنشان ساخت: متأسفانه در سال جاری عبور رانندگان اصفهانی از چراغ قرمز افزایش یافته است.
وی ادامه داد: دلیل بی توجهی شهروندان به چراغ راهنما؛ صحبت کردن با تلفن همراه است.
طحانیان اعلام کرد: اکنون در 20 نقطه از شهر "Push button" نصب شده است که این تعداد تا پایان سال جاری به 50 نقطه افزایش خواهد یافت.
مدیر مرکز مدیریت و کنترل ترافیک شهرداری اصفهان پیرامون عملکرد Push Button گفت: سیستم های Push button جهت گذر عابر پیاده با استفاده از چراغ های راهنمایی است که در مقابل مدارس، مساجد و مراکز نابینایان در محلی که حجم عابر پیاده زیاد است، نصب شده و معمولاً جهت ایمنی بیشتر از "گذرگاه های برجسته" به جای این سیستم استفاده می شود. طحانیان بیان داشت: تعداد درخواست ها باید مناسب باشد و این سیستم یک بار به درخواست عابر پیاده و یک بار دیگر نیز به درخواست راننده پاسخ می دهد.
وی افزود: شهر، حق مسلم عابر پیاده است و تمام سیستم های موجود در شهر مانند گذرگاه های برجسته و یا سیستم Push Button برای عابر پیاده است، اما شهروندان نیز باید در زمان های مجاز از خیابان عبور کنند و به چراغ خود توجه داشته باشند.
طحانیان همچنین در خصوص موبایل پارک ها و کارت پارک و تبدیل حاشیه خیابان های شهر به پارکینگ اظهار داشت: هدف از ساماندهی پارک حاشیه ای، تقسیم عادلانه کنار خیابان بین شهروندان است، اما هنوز کمبود پارکینگ و فضا در شهر محسوس می باشد.
۱۳۸۷ آذر ۵, سهشنبه
بیماران خاص اصفهانی نگران دارو نباشند
اصفهان امروز- زهرا محمدی
5 آذر 1387
محمد رضا شانه ساز، معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی اصفهان گفت: وضعیت دارویی استان اصفهان نسبت به سال های اخیر بسیار مناسب است به طوریکه ما تا پایان سال از ذخیره دارویی برای بیماری های خاص برخوردار هستیم.
وی در گفتگو با اصفهان امروز اظهار داشت: همچنین سهمیه دارویی استان در سال جاری به نسبت تعداد بیماران خاص و جمعیت استان افزایش یافته و اکنون سهمیه دارویی اصفهان 5/7 درصد از سهمیه کل دارویی کشور است.
وی افزود: البته برخی از اقلام دارویی برای بیماری های خاص از سهمیه بیشتری برخوردار هستند.
معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پیرامون کارت هوشمند تصریح کرد: بیماران تنها برای خرید داروهای گران قیمت می توانند از کارت هوشمند استفاده کنند، البته اگر بیمار از بیمه خدمات درمانی برخوردار باشد تنها مبلغ ناچیزی را برای خرید دارو می پردازد.
وی با اشاره به ارایه برخی از داروها تنها در هلال احمر بیان داشت: سیاست ما این است که یک بیمار هر ماهه برای تهیه دارو از شهرستان دور به مرکز استان نیاید و داروخانه ها از تمام اقلام دارویی برخوردار باشند.
شانه ساز ادامه داد: طی چند سال اخیر اقدامات جدی در این زمینه صورت گرفته است، اما به علت عدم اطلاع مردم وپزشکان همچنان شهروندان به هلال احمر مراجعه می کنند.
معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پیرامون اختلافاتی که بین انجمن داروسازان و هلال احمر وجود دارد، خاطر نشان ساخت: این موضوع بحث صنفی است که دلایل خاص خود را دارند، اما معاونت غذا و دارو همیشه تلاش کرده تا جاییکه ممکن است و آسیبی به مصرف کننده نرسد، مردم داروهای مورد نیازشان را از بخش خصوصی تهیه کنند.
وی گفت: ما طی چند سال گذشته با اطلاع رسانی مناسب تلاش کردیم پزشکان مردم دارو ا در نزدیک ترین محل اقامت خود تهیه کنند.
شانه ساز افزود: علاوه بر شماره تلفنی ثابت 6699614-0311 که به صورت شبانه روزی پاسخگوی شهروندان بوده و به آنها در زمینه دارویی اطلاع رسانی می کند. سایت خود را با داروخانه ها لینک کرده ایم و اگر اعتبارات لازم تامین شود از طریق سایت دارویی می توانیم به تمام بیماران اطلاع رسانی کنیم.
وی در گفتگو با اصفهان امروز اظهار داشت: همچنین سهمیه دارویی استان در سال جاری به نسبت تعداد بیماران خاص و جمعیت استان افزایش یافته و اکنون سهمیه دارویی اصفهان 5/7 درصد از سهمیه کل دارویی کشور است.
وی افزود: البته برخی از اقلام دارویی برای بیماری های خاص از سهمیه بیشتری برخوردار هستند.
معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پیرامون کارت هوشمند تصریح کرد: بیماران تنها برای خرید داروهای گران قیمت می توانند از کارت هوشمند استفاده کنند، البته اگر بیمار از بیمه خدمات درمانی برخوردار باشد تنها مبلغ ناچیزی را برای خرید دارو می پردازد.
وی با اشاره به ارایه برخی از داروها تنها در هلال احمر بیان داشت: سیاست ما این است که یک بیمار هر ماهه برای تهیه دارو از شهرستان دور به مرکز استان نیاید و داروخانه ها از تمام اقلام دارویی برخوردار باشند.
شانه ساز ادامه داد: طی چند سال اخیر اقدامات جدی در این زمینه صورت گرفته است، اما به علت عدم اطلاع مردم وپزشکان همچنان شهروندان به هلال احمر مراجعه می کنند.
معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پیرامون اختلافاتی که بین انجمن داروسازان و هلال احمر وجود دارد، خاطر نشان ساخت: این موضوع بحث صنفی است که دلایل خاص خود را دارند، اما معاونت غذا و دارو همیشه تلاش کرده تا جاییکه ممکن است و آسیبی به مصرف کننده نرسد، مردم داروهای مورد نیازشان را از بخش خصوصی تهیه کنند.
وی گفت: ما طی چند سال گذشته با اطلاع رسانی مناسب تلاش کردیم پزشکان مردم دارو ا در نزدیک ترین محل اقامت خود تهیه کنند.
شانه ساز افزود: علاوه بر شماره تلفنی ثابت 6699614-0311 که به صورت شبانه روزی پاسخگوی شهروندان بوده و به آنها در زمینه دارویی اطلاع رسانی می کند. سایت خود را با داروخانه ها لینک کرده ایم و اگر اعتبارات لازم تامین شود از طریق سایت دارویی می توانیم به تمام بیماران اطلاع رسانی کنیم.
۱۳۸۷ آذر ۲, شنبه
کتاب، داروی جامعه بیمار ما
2 آذر 1387
اصفهان امروز-زهرا محمدی
وقتی کنار مادی نیاصرم واقع در میدان انقلاب قدم می زنی، در بین لباس فروشی هایی که یک سوی مادی قرار گرفته اند مغازه ای را می بینی که هیج سنخیتی با مغازه های اطراف خود ندارد. روی سر در این مغازه نوشته شده "انتشارات اندیشه"؛ اما نه به انتشاراتی ها شبیه است و نه با کتابفروشی های سطح شهر همخوانی دارد.
کتابفروشی اندیشه با 25سال سابقه فعالیت مانند انباری از کتاب است که هیچ اثر و نشانی از نظم، ترتیب و یا چیدمانی خاص برای کتاب ها در آن مشاهده نمی کنی، اینجا تنها کوهی از کتاب خاک گرفته را می بینی که به دلیل محدودیت فضا و قفسه روی زمین چیده شده و فاصله چندانی تا رسیدن به سقف ندارند. دلت برای کتاب هایی که زیر زیر قرار گرفته اند، می سوزد. آیا چشم کسی به آنان می افتد. اما به هر جهت امروز این کتابفروشی پایگاه عاشقان کتاب شده است. هرچند در این مغازه بر خلاف دیگر کتابفروشی ها، آزادی و اختیار کامل برای جستجوی کتاب را داری، ولی به دلیل فضای اندکی که به مشتری اختصاص یافته (تازه قسمتی از آن را هم یک صندلی فرسوده و نیمه شکسته ای پر کرده است) اگر ندانی چه کتابی را می خواهی باید از جستجو و یا مشاهده عناوین کتاب صرف نظر کنی.
صاحب کتابفروشی اندیشه، پس از سال ها فعالیت در شغل کتابداری در کتابخانه دانشکده ادبیات دانشگاه اصفهان همچنان خستگی ناپذیر، عمر خود را روی کتاب گذاشته است. ناصر مطیعی با تاسیس این کتابفروشی در 16 آذرماه سال 1362 در راه توسعه فرهنگ کتابخوانی در شهر قدم برداشته و امروز به "تسبیح نویسندگان" معروف شده است. مطیعی بیشتر از اینکه یک کتابفروش باشد، کتابدار بوده است و این رفتار قابل توجه و آموختنی خود را با رسم امانت دادن کتاب به مشتریان کتابفروشی اش، کاری که امروزه کمتر کتابفروشی انجام می دهد، همچنان دنبال می کند.
وضعیت مغازه با آشفتگی و نابه سامانی 50 عنوان کتاب باعث شده که فروشنده همیشه مورد انتقاد مشتریان باشد، اما خود ناصر مطیعی نیز از وضعیت کنونی مغازه اش راضی نیست...
*با مغازه های اطراف که بیشتر لباس فروشی هستند، مشکلی ندارید؟
بهتر است خودتان تحقیق کنید. بیشتر آنها نسبت دیوانه به من می دهند و هر روز می گویند چرا این همه "آشغال"!! در این مغازه جمع کرده ای. آنها عقیده دارند که کتاب درآمدی ندارد و می گویند من کتاب ها را در این مادی بریزیم و یک لباس فروشی باز کنم تا حدقل شبی 50هزار تومان برای خانواده ام خرجی ببرم.
* عکس العمل شما چیست؟
آنها روح من را به آت و آشغال تشبیه می کنند، اما من عقیده دارم در جامعه بیمار ما؛ دارویی جز کتاب وجود ندارد.
* حالا آیا واقعاً کتابفروشی درآمد ندارد؟
سووالی کردید که دلم را به درد آورد. شرم آور است بگویم؛ اما درآمد من از کتابفروشی صفر است و دفترچه خرید و فروشم که طی 20 سال هنوز به پایان نرسیده، گواه این حرفم است.
* خودتان در روز چند ساعت کتاب می خوانید؟
با تمام گرفتاری هایی که در زندگی دارم حداقل یک ساعت در روز کتاب می خوانم، البته کتاب شعری به نام "ماه اما سرگردان" نیز منتشر کرده ام.
* چرا وضعیت کتابفروشی مطیعی پس از 30سال فعالیت هنوز به این شکل است؟
بسیاری از دوستان به من انتقاد می کنند که ظاهر مغازه ات اهانت به کتاب است، آنها اعتقاد دارند انبار درست کرده ام نه کتابفروشی، اما باید در جواب تمام کسانی که انتقاد می کنند بگویم امروزه که یک متر زمین، یک میلیون تومان است آیا چاره ای جز نگه داشتن این فضای محدود دارم؟
* اما اگر بخواهید در این فضای کوچک هم می توانید کتاب ها را ساماندهی کنید؟
متشکرم از اینکه به راحتی حرفتان را می زنید، من سال ها کتابدار کتابخانه دانشگاه اصفهان بوده ام و با طبقه بندی موضوعی آشنا هستم، اما چه کنم که فضای محدود اجازه چنین طبقه بندی را به من نمی دهد.
* آیا رسم امانت دادن کتاب را از شغل قبلی خود به یادگار دارید؟
در دانشگاه اصفهان دانشجو با ارایه کارت دانشجویی یک کتاب به امانت می برد و پس از یک هفته باز می گرداند، من فکر کردم خوب است این کار را در کتابفروشی نیز انجام دهم، اما این هزاران کارتی را که امروز مشاهده می کنید گویای این است که حداقل یک هزار جلد کتاب از من امانت برده اند و پس نیاورده اند.
* پس چرا ناصر مطیعی پس از این همه خیانتی که از همشهریان خود دیده، همچنان کارش را ادامه می دهد؟
متأسفانه بیشتر کارت هایی که به من داده می شود، باطل است و من این موضوع را می فهمم، ولی هنوز کارم را با کمال میل ادامه می دهم، برای همین است که می گویم درآمدم صفر است.
* شما 5سال پیش انجمن حفاظت از آثار تاریخی را در اصفهان تشکیل دادید، آیا همچنان عضو این انجمن هستید؟
ایده این کار از آقای حسامیان بود و اولین حرکت ما نیز پیرامون مترو و جلوگیری از عبور آن از چهارباغ عباسی آغاز شد. حال همیشه یکی از صحبت های ما پیرامون خیانتی است که در حق اصفهان به عنوان یک شهر توریستی شده است. همان طور که می دانید دومین درآمد کشور می تواند صنعت توریسم باشد که اقتصاد ما را تقویت می کند.
* آیا تاکنون این انجمن در زمینه مترو به نتیجه ای هم رسیده است؟
هرچقدر حرص و جوش خوردیم به ما گفتند شما که مدرکتان "مهندسی" نیست درباره عبور مترو اظهارنظر نکنید. اخیراً نیز می گویند شهر به مترو نیاز دارد و شما هم نماینده مردم نیستید.
* انشاءا... که صدسال عمر کنید، اما آیا تاکنون اندیشیده اید که در نبود شما سرانجام این کتاب ها چه خواهد شد؟
امیدوارم این کتاب ها به دست اهلش برسد، اما به خانواده ام وصیت کرده ام که پس از مرگم کتاب ها را به دانشگاه اصفهان اهدا کنند، زیرا من تمام عمرم را در این دانشگاه گذرانده ام و می دانم جای کتاب ها محفوظ خواهد ماند.
***
عابرین دور دست/ بی قرار نقش گنبد/ خیره بر گلبوته های دلنواز/ عاشق آیات خوش خط و نگار/ خویش را گرم تماشایند/ عابرین، ای عابرین بی قرار/ شاخه گلبوته ها کاین سان شما را می فریبد/ می دهد پیغامتان آرام از: فریادها، غم ها
کتابفروشی اندیشه با 25سال سابقه فعالیت مانند انباری از کتاب است که هیچ اثر و نشانی از نظم، ترتیب و یا چیدمانی خاص برای کتاب ها در آن مشاهده نمی کنی، اینجا تنها کوهی از کتاب خاک گرفته را می بینی که به دلیل محدودیت فضا و قفسه روی زمین چیده شده و فاصله چندانی تا رسیدن به سقف ندارند. دلت برای کتاب هایی که زیر زیر قرار گرفته اند، می سوزد. آیا چشم کسی به آنان می افتد. اما به هر جهت امروز این کتابفروشی پایگاه عاشقان کتاب شده است. هرچند در این مغازه بر خلاف دیگر کتابفروشی ها، آزادی و اختیار کامل برای جستجوی کتاب را داری، ولی به دلیل فضای اندکی که به مشتری اختصاص یافته (تازه قسمتی از آن را هم یک صندلی فرسوده و نیمه شکسته ای پر کرده است) اگر ندانی چه کتابی را می خواهی باید از جستجو و یا مشاهده عناوین کتاب صرف نظر کنی.
صاحب کتابفروشی اندیشه، پس از سال ها فعالیت در شغل کتابداری در کتابخانه دانشکده ادبیات دانشگاه اصفهان همچنان خستگی ناپذیر، عمر خود را روی کتاب گذاشته است. ناصر مطیعی با تاسیس این کتابفروشی در 16 آذرماه سال 1362 در راه توسعه فرهنگ کتابخوانی در شهر قدم برداشته و امروز به "تسبیح نویسندگان" معروف شده است. مطیعی بیشتر از اینکه یک کتابفروش باشد، کتابدار بوده است و این رفتار قابل توجه و آموختنی خود را با رسم امانت دادن کتاب به مشتریان کتابفروشی اش، کاری که امروزه کمتر کتابفروشی انجام می دهد، همچنان دنبال می کند.
وضعیت مغازه با آشفتگی و نابه سامانی 50 عنوان کتاب باعث شده که فروشنده همیشه مورد انتقاد مشتریان باشد، اما خود ناصر مطیعی نیز از وضعیت کنونی مغازه اش راضی نیست...
*با مغازه های اطراف که بیشتر لباس فروشی هستند، مشکلی ندارید؟
بهتر است خودتان تحقیق کنید. بیشتر آنها نسبت دیوانه به من می دهند و هر روز می گویند چرا این همه "آشغال"!! در این مغازه جمع کرده ای. آنها عقیده دارند که کتاب درآمدی ندارد و می گویند من کتاب ها را در این مادی بریزیم و یک لباس فروشی باز کنم تا حدقل شبی 50هزار تومان برای خانواده ام خرجی ببرم.
* عکس العمل شما چیست؟
آنها روح من را به آت و آشغال تشبیه می کنند، اما من عقیده دارم در جامعه بیمار ما؛ دارویی جز کتاب وجود ندارد.
* حالا آیا واقعاً کتابفروشی درآمد ندارد؟
سووالی کردید که دلم را به درد آورد. شرم آور است بگویم؛ اما درآمد من از کتابفروشی صفر است و دفترچه خرید و فروشم که طی 20 سال هنوز به پایان نرسیده، گواه این حرفم است.
* خودتان در روز چند ساعت کتاب می خوانید؟
با تمام گرفتاری هایی که در زندگی دارم حداقل یک ساعت در روز کتاب می خوانم، البته کتاب شعری به نام "ماه اما سرگردان" نیز منتشر کرده ام.
* چرا وضعیت کتابفروشی مطیعی پس از 30سال فعالیت هنوز به این شکل است؟
بسیاری از دوستان به من انتقاد می کنند که ظاهر مغازه ات اهانت به کتاب است، آنها اعتقاد دارند انبار درست کرده ام نه کتابفروشی، اما باید در جواب تمام کسانی که انتقاد می کنند بگویم امروزه که یک متر زمین، یک میلیون تومان است آیا چاره ای جز نگه داشتن این فضای محدود دارم؟
* اما اگر بخواهید در این فضای کوچک هم می توانید کتاب ها را ساماندهی کنید؟
متشکرم از اینکه به راحتی حرفتان را می زنید، من سال ها کتابدار کتابخانه دانشگاه اصفهان بوده ام و با طبقه بندی موضوعی آشنا هستم، اما چه کنم که فضای محدود اجازه چنین طبقه بندی را به من نمی دهد.
* آیا رسم امانت دادن کتاب را از شغل قبلی خود به یادگار دارید؟
در دانشگاه اصفهان دانشجو با ارایه کارت دانشجویی یک کتاب به امانت می برد و پس از یک هفته باز می گرداند، من فکر کردم خوب است این کار را در کتابفروشی نیز انجام دهم، اما این هزاران کارتی را که امروز مشاهده می کنید گویای این است که حداقل یک هزار جلد کتاب از من امانت برده اند و پس نیاورده اند.
* پس چرا ناصر مطیعی پس از این همه خیانتی که از همشهریان خود دیده، همچنان کارش را ادامه می دهد؟
متأسفانه بیشتر کارت هایی که به من داده می شود، باطل است و من این موضوع را می فهمم، ولی هنوز کارم را با کمال میل ادامه می دهم، برای همین است که می گویم درآمدم صفر است.
* شما 5سال پیش انجمن حفاظت از آثار تاریخی را در اصفهان تشکیل دادید، آیا همچنان عضو این انجمن هستید؟
ایده این کار از آقای حسامیان بود و اولین حرکت ما نیز پیرامون مترو و جلوگیری از عبور آن از چهارباغ عباسی آغاز شد. حال همیشه یکی از صحبت های ما پیرامون خیانتی است که در حق اصفهان به عنوان یک شهر توریستی شده است. همان طور که می دانید دومین درآمد کشور می تواند صنعت توریسم باشد که اقتصاد ما را تقویت می کند.
* آیا تاکنون این انجمن در زمینه مترو به نتیجه ای هم رسیده است؟
هرچقدر حرص و جوش خوردیم به ما گفتند شما که مدرکتان "مهندسی" نیست درباره عبور مترو اظهارنظر نکنید. اخیراً نیز می گویند شهر به مترو نیاز دارد و شما هم نماینده مردم نیستید.
* انشاءا... که صدسال عمر کنید، اما آیا تاکنون اندیشیده اید که در نبود شما سرانجام این کتاب ها چه خواهد شد؟
امیدوارم این کتاب ها به دست اهلش برسد، اما به خانواده ام وصیت کرده ام که پس از مرگم کتاب ها را به دانشگاه اصفهان اهدا کنند، زیرا من تمام عمرم را در این دانشگاه گذرانده ام و می دانم جای کتاب ها محفوظ خواهد ماند.
***
عابرین دور دست/ بی قرار نقش گنبد/ خیره بر گلبوته های دلنواز/ عاشق آیات خوش خط و نگار/ خویش را گرم تماشایند/ عابرین، ای عابرین بی قرار/ شاخه گلبوته ها کاین سان شما را می فریبد/ می دهد پیغامتان آرام از: فریادها، غم ها
۱۳۸۷ آبان ۲۸, سهشنبه
چهارباغ ،شکوه بر باد رفته
سه شنبه 28 آبان1387
اصفهان امروز- امید شاهین
در خبرها آمده بود که تونل مترو در خیابان چهارباغ عباسی حفر شده، اما باور این مسأله کمی سخت است؛ چرا که از چنین پروژه عظیمی و خاکبرداری آن و همچنین کارگاه های مربوطه، حدفاصل میدان انقلاب تا میدان امام حسین هیچ نشانه ای قابل مشاهده نیست. همانطور که این کارگاه ها در خیابان هایی همچون کاوه، چهارباغ پایین، چهارباغ بالا، هزارجریب و ... احداث شده و عملیات خاکبرداری در قطعه های جنوبی و شمالی در حال انجام است. همچنین دفع پساب های حاصل از حفاری ها و تهویه کارگاه های زیرزمینی و تونل مورد نظر، نکته مهمی می باشد که در محور چهارباغ عباسی صورت نمی گیرد.
با توجه به نکات یادشده به نظر می رسد هنوز تونل قطار در بستر چهارباغ حفر نشده است، ولی اینکه مدیران قطار شهری و برخی اعضای شورای شهر به اصرار بر انجام این عملیات تاکید می کنند، مسأله ای است که باید مورد بررسی دقیق تر قرار گیرد. البته شاید هم تونل مترو اکنون از چهارباغ عباسی گذشته و در میدان انقلاب و برای تعیین مسیر بعدی خود، لحظه شماری می کند.
حال اگر چنین رخداد تلخی به وقوع پیوسته باشد، موضوعی قابل طرح است و آن تخلف مدیران سازمان قطار شهری اصفهان و حومه و سرپیچی آنها از مصوبه شورای عالی ترافیک می باشد. اینکه چه عواقبی در انتظار مدیران این سازمان است و چگونه می خواهند پاسخگوی تخلف و حفاری غیرمجازشان باشند، بحثی است که باید در مطلب دیگری به آن پرداخت.
در ادامه این مقاله و با تصور حفر تونل مترو در چهارباغ عباسی، ذکر 3 نکته از آینده این خیابان تاریخی و وضعیت آن هنگام عبور قطار شهری خالی از لطف نیست!
1- با فرض بر اینکه تونل مترو در چهارباغ عباسی حفر شده و در ادامه ایستگاه های مربوطه در این محور احداث شود، با عبور قطار از مسیر مورد نظر و در هر ایستگاه تعداد بسیاری مسافر سوار و یا پیاده می شوند. تا اینجای ماجرا، هیچ اشکالی به موضوع احداث ایستگاه در چهارباغ عباسی وارد نیست، اما اگر دید خود را وسیع تر کرده و از عمق زمین، به سطح این خیابان نگاه کنیم؛ خواهیم دید که در اطراف هر ایستگاه تعدادی مسافر در حال ورود و یا در حال خروج از تونل مترو هستند. چنین فضایی پیرامون تمامی ایستگاه های مترو در سراسر جهان قابل رویت است، حتی در همین تهران نیز اگر با دقت به خیابان هایی که قطار از آنان عبور کرده توجه کنید، شهروندان و مسافرانی را خواهید دیدکه مسافر مترو می باشند. به بیانی دیگر، کوچه ها و خیابان های اطراف هر ایستگاه قطار شهری، تحت تأثیر قرار گرفته و به نوعی "فضاهای ترمینالی کوچک" کنار ایستگاه ها و توقفگاه های مترو ایجاد می شود.
از سوی دیگر، عبور مترو از چهارباغ عباسی موجب می گردد شهروندان، این خیابان و مسیر را برای ترددهای روزانه خویش انتخاب کنند. به عنوان نمونه؛ تصور کنید فردی را که قصد داشته باشد از میدان بزرگمهر به سمت میدان شهدا حرکت کند؛ در حال حاضر هیچ کدام از شهروندان اصفهانی به علت ترافیک بیش از حد و یا هزینه تاکسی از بزرگمهر به سمت میدان انقلاب و سپس شهدا تردد نمی کنند، بلکه از بزرگمهر به میدان قدس و بعد از آن به مقصد اصلی خود یعنی میدان شهدا می روند، اما پس از عبور مترو از چهارباغ عباسی، شهروندان از بزرگمهر به سمت انقلاب و از آنجا با قطار شهری به سوی شهدا خواهند رفت؛ چرا که هم از ترافیک "انقلاب تا شهدا" و یا "بزرگمهر تا قدس" دیگر خبری نیست و هم به احتمال فراوان، کرایه مترو بسیار ارزان تر از تاکسی خواهد بود و تردد با آن از نظر صرفه جویی در وقت و هزینه، نسبت به تاکسی و یا اتوبوس واحد اولویت خواهد داشت. شما به نمونه یادشده؛ مسیرهای چهار راه فلسطین - میدان آزادی، انقلاب – میدان جمهوری و ... را نیز اضافه کنید. در چنین شرایطی، دسته دسته مسافران و شهروندان خود را به ایستگاه های مترو در چهارباغ عباسی رسانده، تا از این خیابان مبداء، به سمت مقصدشان حرکت کنند.
حال به اعتقاد شما، ازدحام بیش از اندازه جمعیت در محور چهارباغ عباسی با هدف تردد با مترو و فضای ترمینالی که پیرامون هر ایستگاه قطار به وجود می آید، آیا شایسته این خیابان منحصر به فرد تاریخی است؟
2- در کنار آثار تاریخی موجود در خیابان چهارباغ عباسی، درختان سر به فلک کشیده از جمله ویژگی های این خیابان است که چشم هر شهروند ایرانی و یا گردشگر خارجی را برای مدتی هر چند اندک نوازش می دهند. درختانی که صفا و طراوتی خاص به چهارباغ عباسی بخشیده و در طول ادوار مختلف تاریخی وجود داشته اند. در این میان؛ برای احداث ایستگاه ها و ساختمان های مترو، باید درختان چهارباغ عباسی قطع شوند، همانطور که این رخداد تلخ در چهارباغ بالا و ایستگاه مقابل بیمارستان شریعتی به وقوع پیوست. (شایان ذکر است؛ خیابان چهارباغ زمان شاه عباس کبیر از حدود میدان آزادی کنونی و خیابان هزارجریب آغاز می شده و تا میدان شهدا ادامه داشته است. البته این خیابان تاریخی در حال حاضر هم تقریباً در همین طول و با عناوین چهارباغ بالا، چهارباغ عباسی و چهارباغ پایین وجود دارد، اما عملیات احداث تونل مترو در چهارباغ بالا و چهارباغ پایین به راحتی انجام شد و حتی بسیاری از آثار موجود در این خیابان ها به جا مانده ازدوران صفوی از بین رفت).
تا بیش از این از محور کلام دور نشده ایم، بازگردیم به بحث درختان خیابان چهارباغ عباسی. چندی پیش یکی از مدیران شهری اظهار داشته بود که درختان چهارباغ عباسی، قدمت چندانی ندارند.
حال شاید منظور وی، سال کاشت برخی درختان این خیابان بوده که درست گفته است؛ زیرا در عصر پهلوی و پس از پیروزی انقلاب، تعدادی نهال به جای درختان کهن این خیابان کاشته شد. اما نکته قابل توجه این است که "ترکیب بندی" و طراحی چهارباغ در زمان شاه عباس، با لحاظ درختان، نهرها، جوی های متعدد و ... صورت گرفته است. یعنی درخت، از نظر معماری عنصری جدایی ناپذیر از چهارباغ است و قدمت وجود آن با این خیابان برابر می باشد. در همین راستا، می توان به خاطرات گردشگران خارجی از اصفهان اشاره کرد که در تمام نوشته های آنها، ردپایی از وجود درخت در خیابان چهارباغ قابل مشاهده است.
دکتر "هنریش بروگش"، استاد دانشگاه برلین و شرق شناس که در سال 1859 میلادی به اصفهان سفر کرده، در خاطرات خود می نویسد: "چهارباغ واقعاً یک خیابان زیبا، باشکوه و بی مانند است و در این خیابان هم مانند سایر آثار اصفهان شکوه طبیعت و هنر انسانی با هم به طور هماهنگ آمیخته شده و یک اثر بدیع و تماشایی به وجود آورده است.
این خیابان با بولوار زیبا در اواخر قرن شانزدهم میلادی به وسیله شاه عباس کبیر ساخته شده است و عرض آن در حدود 36 قدم بزرگ و طولش به ضمیمه پلی که به آن منتهی می شود، بالغ بر 4310 قدم بزرگ است. در وسط این خیابان در فواصل معینی حوض هایی با فواره های زیاد ساخته شده است. در اطراف بولوار نیز درختان چنار، سر به فلک کشیده اند."
همچنین "کنت دوگوبینو" که در سال 1861 از سوی ناپلئون سوم، امپراطور فرانسه مأمور خدمت در ایران شد و 2سال به عنوان وزیرمختار در کشور مابه سر برد، پیرامون چهارباغ تصریح کرده است: "هنوز چهارباغ درختان زیبا دارد که همانند یک بلوار باشکوه در دو سوی آن بناهایی درخور این درختان زیبا قرار گرفته و در فواصل معین، استخرهای بزرگ آنها را قطع می کند".
دکتر ویلز انگلیسی هم در سال 1869 میلادی(1249 شمسی) نوشته است: "چهارباغ اصلی شامل دو خیابان عریض و وسیع است که در سرتاسر طرفین آن درخت های چنار کهن دیده می شود. افسوس که این چنارهای زیبا به علت بی توجهی مرتباً در حال از بین رفتن است و اغلب به علت پوسیدگی میان آنها، با صدایی ناهنجار در اثر وزش بادهای تند سقوط می کنند و از جا کنده می شوند، از طرفی در هر مورد که عوامل حکومتی نیاز به تنه درخت یا چوب فراوان پیدا می کنند بدون معطلی به سراغ این چنارهای زیبا و کهن سال می روند، در حالی که اصلاً به فکر کاشتن نهالی دیگر به جای آنها نیستند".
در خصوص چهارباغ، به غیر از نوشته های "شاردن" (فیلسوف، سیاح، نویسنده و بازرگان فرانسوی) که چهارباغ رویایی اصفهان را بی نظیر و تکه ای از بهشت جا مانده بر زمین توصیف می کند؛ "دیولافوآ" نیز که به همراه شوهرش "مارسل دیولا فوآ" (باستان شناس معروف) در روز 16 اوت 1881 میلادی به اصفهان سفر کرده، می نویسد: "من حیران و مبهوت، در فکر مقدرات عجیب و غریب و تصادفات روزگار، بودم و با خیالات فلسفی راه می پیمودم که ناگهان چشمم روشن شد و منظره دلگشای خیابان چهارباغ در نظرم پدیدار گردید. گفتم الحمد ا... که جای آبادی را می بینم. این خیابان گردشگاه با نشاطی است که درختان برومند آن در زمان شاه عباس کاشته شده است. چهارباغ را شاه عباس در روی املاک موقوفه ساخته و مال الاجاره آنها را همه ساله می پردازد.
در اینجا پنج خیابان عریض امتداد دارد که چنارهای 300 ساله بر آنها سایه افکنده اند، اما قرون گذشته به این درختان پیر، حس ترحمی نشان نداده اند،؛ عده زیادی از آنها خشکیده و حفره های حزن آوری در آنها تولید شده است."
مریت هاکس، بارتولد روسی، چریکوف، کمپفر، تاورنیه، پیتر دلاواله و ... هم در خاطرات سفرشان به اصفهان از چهارباغ و درختان آن بسیار نوشته اند که ذکر هر یک، درقالب کتابی جداگانه شایسته است و جز این، خیانت به موضوع خواهد بود.
به غیر از بحث درختان، بعد دیگر تخریب نما و بافت منحصر به فرد چهارباغ عباسی بر اثر عبور مترو، جانمایی و ایجاد "هواکش" های صنعتی بسیار بزرگ برای تبادل اکسیژن بین محیط داخل تونل با محیط خارج از آن و تهویه گازهای سمی است.
در چنین شرایطی شما به عنوان یک شهروند اصفهانی، چهارباغ عباسی را چگونه تصور می کنید؟ آیا اصلاً این خیابان بدون درخت و با هواکش های صنعتی قابل تصور است؟!
3- و اما شایدمهمترین دلیل مخالفت دوستداران میراث فرهنگی با عبور مترو از چهارباغ عباسی، وجود آثار تاریخی ناب و ارزشمند در این محور باشد. مدرسه چهارباغ و کاخ هشت بهشت نمونه ای از آثار یاد شده هستند که به نظر می رسد اکنون در معرض خطر قرار دارند. برخی کارشناسان میراث فرهنگی و آثار تاریخی معتقدند که حفاری تونل مترو از یک سو و عبور قطار از تونل از سوی دیگر برای مدرسه چهارباغ خطراتی را در پی دارد.
در این میان، مدیران قطار شهری اصفهان و بعضی از اعضای شورای شهر مدعی شده اند تونل مترو با عمق و فاصله مناسب از مدرسه چهارباغ و در مسیر پیاده روی خیابان چهارباغ عباسی حفر شده، این در حالی است که میزان فاصله و عمق مناسب هنوز نه تنها برای نگارنده بلکه برای بسیاری از اعضای شورای شهر و مدیران و مسوولان مربوطه هم مشخص نیست؛ زیرا مدیران سازمان قطار شهری اصفهان و حومه تا کنون هیچ گونه اطلاعاتی از پرونده مترو منتشر نکرده اند.
جان کلام اینکه، بر اساس شواهد موجود و نبود اطلاعات کافی از قطار شهری به ویژه در قطعه میانی آن، میراث فرهنگی این مرز و بوم و گوهر تابناک اثر معماری عصر صفوی یعنی مدرسه چهارباغ در خطر می باشد. البته این رشته سر دراز دارد؛ چرا که تونل مترو پس از عبور از چهارباغ عباسی به اثر منحصر به فرد دیگری به نام سی و سه پل برخورد می کند. حال طراحان و کارشناسان شهرداری و سازمان قطار شهری اصفهان برای عبور قطار از زیر یا روی سی وسه پل چه طرح و نقشه ای را پیش بینی کرده اند، نمی دانم!
***
به اعتقاد نگارنده؛ شاید اکنون نیز دیر شده باشد، اما در صورت انجام حفاری در چهارباغ عباسی، باید هر چه سریع تر از ادامه این کار جلوگیری کرد. خیابانی که روزی روزگاری عروس خیابان های جهان بود و هر شهروند این دهکده جهانی، نمونه ای از آن را برای شهر و دیارش آرزو می کرد، خطر را در دامان خویش احساس می کند. آری؛ اگر بر حفاری های مترو پایانی نباشد، چهارباغ به باغی پژمرده و بی ثمر بدل خواهد شد برای جولان اسب آهنی و مسافران آن.
بازکن پنجره را
که دو روزی دیگر
نه ز آن پنجره ماند اثری
نه ز تو نام ونشان و خبری ....
اصفهان امروز- امید شاهین
در خبرها آمده بود که تونل مترو در خیابان چهارباغ عباسی حفر شده، اما باور این مسأله کمی سخت است؛ چرا که از چنین پروژه عظیمی و خاکبرداری آن و همچنین کارگاه های مربوطه، حدفاصل میدان انقلاب تا میدان امام حسین هیچ نشانه ای قابل مشاهده نیست. همانطور که این کارگاه ها در خیابان هایی همچون کاوه، چهارباغ پایین، چهارباغ بالا، هزارجریب و ... احداث شده و عملیات خاکبرداری در قطعه های جنوبی و شمالی در حال انجام است. همچنین دفع پساب های حاصل از حفاری ها و تهویه کارگاه های زیرزمینی و تونل مورد نظر، نکته مهمی می باشد که در محور چهارباغ عباسی صورت نمی گیرد.
با توجه به نکات یادشده به نظر می رسد هنوز تونل قطار در بستر چهارباغ حفر نشده است، ولی اینکه مدیران قطار شهری و برخی اعضای شورای شهر به اصرار بر انجام این عملیات تاکید می کنند، مسأله ای است که باید مورد بررسی دقیق تر قرار گیرد. البته شاید هم تونل مترو اکنون از چهارباغ عباسی گذشته و در میدان انقلاب و برای تعیین مسیر بعدی خود، لحظه شماری می کند.
حال اگر چنین رخداد تلخی به وقوع پیوسته باشد، موضوعی قابل طرح است و آن تخلف مدیران سازمان قطار شهری اصفهان و حومه و سرپیچی آنها از مصوبه شورای عالی ترافیک می باشد. اینکه چه عواقبی در انتظار مدیران این سازمان است و چگونه می خواهند پاسخگوی تخلف و حفاری غیرمجازشان باشند، بحثی است که باید در مطلب دیگری به آن پرداخت.
در ادامه این مقاله و با تصور حفر تونل مترو در چهارباغ عباسی، ذکر 3 نکته از آینده این خیابان تاریخی و وضعیت آن هنگام عبور قطار شهری خالی از لطف نیست!
1- با فرض بر اینکه تونل مترو در چهارباغ عباسی حفر شده و در ادامه ایستگاه های مربوطه در این محور احداث شود، با عبور قطار از مسیر مورد نظر و در هر ایستگاه تعداد بسیاری مسافر سوار و یا پیاده می شوند. تا اینجای ماجرا، هیچ اشکالی به موضوع احداث ایستگاه در چهارباغ عباسی وارد نیست، اما اگر دید خود را وسیع تر کرده و از عمق زمین، به سطح این خیابان نگاه کنیم؛ خواهیم دید که در اطراف هر ایستگاه تعدادی مسافر در حال ورود و یا در حال خروج از تونل مترو هستند. چنین فضایی پیرامون تمامی ایستگاه های مترو در سراسر جهان قابل رویت است، حتی در همین تهران نیز اگر با دقت به خیابان هایی که قطار از آنان عبور کرده توجه کنید، شهروندان و مسافرانی را خواهید دیدکه مسافر مترو می باشند. به بیانی دیگر، کوچه ها و خیابان های اطراف هر ایستگاه قطار شهری، تحت تأثیر قرار گرفته و به نوعی "فضاهای ترمینالی کوچک" کنار ایستگاه ها و توقفگاه های مترو ایجاد می شود.
از سوی دیگر، عبور مترو از چهارباغ عباسی موجب می گردد شهروندان، این خیابان و مسیر را برای ترددهای روزانه خویش انتخاب کنند. به عنوان نمونه؛ تصور کنید فردی را که قصد داشته باشد از میدان بزرگمهر به سمت میدان شهدا حرکت کند؛ در حال حاضر هیچ کدام از شهروندان اصفهانی به علت ترافیک بیش از حد و یا هزینه تاکسی از بزرگمهر به سمت میدان انقلاب و سپس شهدا تردد نمی کنند، بلکه از بزرگمهر به میدان قدس و بعد از آن به مقصد اصلی خود یعنی میدان شهدا می روند، اما پس از عبور مترو از چهارباغ عباسی، شهروندان از بزرگمهر به سمت انقلاب و از آنجا با قطار شهری به سوی شهدا خواهند رفت؛ چرا که هم از ترافیک "انقلاب تا شهدا" و یا "بزرگمهر تا قدس" دیگر خبری نیست و هم به احتمال فراوان، کرایه مترو بسیار ارزان تر از تاکسی خواهد بود و تردد با آن از نظر صرفه جویی در وقت و هزینه، نسبت به تاکسی و یا اتوبوس واحد اولویت خواهد داشت. شما به نمونه یادشده؛ مسیرهای چهار راه فلسطین - میدان آزادی، انقلاب – میدان جمهوری و ... را نیز اضافه کنید. در چنین شرایطی، دسته دسته مسافران و شهروندان خود را به ایستگاه های مترو در چهارباغ عباسی رسانده، تا از این خیابان مبداء، به سمت مقصدشان حرکت کنند.
حال به اعتقاد شما، ازدحام بیش از اندازه جمعیت در محور چهارباغ عباسی با هدف تردد با مترو و فضای ترمینالی که پیرامون هر ایستگاه قطار به وجود می آید، آیا شایسته این خیابان منحصر به فرد تاریخی است؟
2- در کنار آثار تاریخی موجود در خیابان چهارباغ عباسی، درختان سر به فلک کشیده از جمله ویژگی های این خیابان است که چشم هر شهروند ایرانی و یا گردشگر خارجی را برای مدتی هر چند اندک نوازش می دهند. درختانی که صفا و طراوتی خاص به چهارباغ عباسی بخشیده و در طول ادوار مختلف تاریخی وجود داشته اند. در این میان؛ برای احداث ایستگاه ها و ساختمان های مترو، باید درختان چهارباغ عباسی قطع شوند، همانطور که این رخداد تلخ در چهارباغ بالا و ایستگاه مقابل بیمارستان شریعتی به وقوع پیوست. (شایان ذکر است؛ خیابان چهارباغ زمان شاه عباس کبیر از حدود میدان آزادی کنونی و خیابان هزارجریب آغاز می شده و تا میدان شهدا ادامه داشته است. البته این خیابان تاریخی در حال حاضر هم تقریباً در همین طول و با عناوین چهارباغ بالا، چهارباغ عباسی و چهارباغ پایین وجود دارد، اما عملیات احداث تونل مترو در چهارباغ بالا و چهارباغ پایین به راحتی انجام شد و حتی بسیاری از آثار موجود در این خیابان ها به جا مانده ازدوران صفوی از بین رفت).
تا بیش از این از محور کلام دور نشده ایم، بازگردیم به بحث درختان خیابان چهارباغ عباسی. چندی پیش یکی از مدیران شهری اظهار داشته بود که درختان چهارباغ عباسی، قدمت چندانی ندارند.
حال شاید منظور وی، سال کاشت برخی درختان این خیابان بوده که درست گفته است؛ زیرا در عصر پهلوی و پس از پیروزی انقلاب، تعدادی نهال به جای درختان کهن این خیابان کاشته شد. اما نکته قابل توجه این است که "ترکیب بندی" و طراحی چهارباغ در زمان شاه عباس، با لحاظ درختان، نهرها، جوی های متعدد و ... صورت گرفته است. یعنی درخت، از نظر معماری عنصری جدایی ناپذیر از چهارباغ است و قدمت وجود آن با این خیابان برابر می باشد. در همین راستا، می توان به خاطرات گردشگران خارجی از اصفهان اشاره کرد که در تمام نوشته های آنها، ردپایی از وجود درخت در خیابان چهارباغ قابل مشاهده است.
دکتر "هنریش بروگش"، استاد دانشگاه برلین و شرق شناس که در سال 1859 میلادی به اصفهان سفر کرده، در خاطرات خود می نویسد: "چهارباغ واقعاً یک خیابان زیبا، باشکوه و بی مانند است و در این خیابان هم مانند سایر آثار اصفهان شکوه طبیعت و هنر انسانی با هم به طور هماهنگ آمیخته شده و یک اثر بدیع و تماشایی به وجود آورده است.
این خیابان با بولوار زیبا در اواخر قرن شانزدهم میلادی به وسیله شاه عباس کبیر ساخته شده است و عرض آن در حدود 36 قدم بزرگ و طولش به ضمیمه پلی که به آن منتهی می شود، بالغ بر 4310 قدم بزرگ است. در وسط این خیابان در فواصل معینی حوض هایی با فواره های زیاد ساخته شده است. در اطراف بولوار نیز درختان چنار، سر به فلک کشیده اند."
همچنین "کنت دوگوبینو" که در سال 1861 از سوی ناپلئون سوم، امپراطور فرانسه مأمور خدمت در ایران شد و 2سال به عنوان وزیرمختار در کشور مابه سر برد، پیرامون چهارباغ تصریح کرده است: "هنوز چهارباغ درختان زیبا دارد که همانند یک بلوار باشکوه در دو سوی آن بناهایی درخور این درختان زیبا قرار گرفته و در فواصل معین، استخرهای بزرگ آنها را قطع می کند".
دکتر ویلز انگلیسی هم در سال 1869 میلادی(1249 شمسی) نوشته است: "چهارباغ اصلی شامل دو خیابان عریض و وسیع است که در سرتاسر طرفین آن درخت های چنار کهن دیده می شود. افسوس که این چنارهای زیبا به علت بی توجهی مرتباً در حال از بین رفتن است و اغلب به علت پوسیدگی میان آنها، با صدایی ناهنجار در اثر وزش بادهای تند سقوط می کنند و از جا کنده می شوند، از طرفی در هر مورد که عوامل حکومتی نیاز به تنه درخت یا چوب فراوان پیدا می کنند بدون معطلی به سراغ این چنارهای زیبا و کهن سال می روند، در حالی که اصلاً به فکر کاشتن نهالی دیگر به جای آنها نیستند".
در خصوص چهارباغ، به غیر از نوشته های "شاردن" (فیلسوف، سیاح، نویسنده و بازرگان فرانسوی) که چهارباغ رویایی اصفهان را بی نظیر و تکه ای از بهشت جا مانده بر زمین توصیف می کند؛ "دیولافوآ" نیز که به همراه شوهرش "مارسل دیولا فوآ" (باستان شناس معروف) در روز 16 اوت 1881 میلادی به اصفهان سفر کرده، می نویسد: "من حیران و مبهوت، در فکر مقدرات عجیب و غریب و تصادفات روزگار، بودم و با خیالات فلسفی راه می پیمودم که ناگهان چشمم روشن شد و منظره دلگشای خیابان چهارباغ در نظرم پدیدار گردید. گفتم الحمد ا... که جای آبادی را می بینم. این خیابان گردشگاه با نشاطی است که درختان برومند آن در زمان شاه عباس کاشته شده است. چهارباغ را شاه عباس در روی املاک موقوفه ساخته و مال الاجاره آنها را همه ساله می پردازد.
در اینجا پنج خیابان عریض امتداد دارد که چنارهای 300 ساله بر آنها سایه افکنده اند، اما قرون گذشته به این درختان پیر، حس ترحمی نشان نداده اند،؛ عده زیادی از آنها خشکیده و حفره های حزن آوری در آنها تولید شده است."
مریت هاکس، بارتولد روسی، چریکوف، کمپفر، تاورنیه، پیتر دلاواله و ... هم در خاطرات سفرشان به اصفهان از چهارباغ و درختان آن بسیار نوشته اند که ذکر هر یک، درقالب کتابی جداگانه شایسته است و جز این، خیانت به موضوع خواهد بود.
به غیر از بحث درختان، بعد دیگر تخریب نما و بافت منحصر به فرد چهارباغ عباسی بر اثر عبور مترو، جانمایی و ایجاد "هواکش" های صنعتی بسیار بزرگ برای تبادل اکسیژن بین محیط داخل تونل با محیط خارج از آن و تهویه گازهای سمی است.
در چنین شرایطی شما به عنوان یک شهروند اصفهانی، چهارباغ عباسی را چگونه تصور می کنید؟ آیا اصلاً این خیابان بدون درخت و با هواکش های صنعتی قابل تصور است؟!
3- و اما شایدمهمترین دلیل مخالفت دوستداران میراث فرهنگی با عبور مترو از چهارباغ عباسی، وجود آثار تاریخی ناب و ارزشمند در این محور باشد. مدرسه چهارباغ و کاخ هشت بهشت نمونه ای از آثار یاد شده هستند که به نظر می رسد اکنون در معرض خطر قرار دارند. برخی کارشناسان میراث فرهنگی و آثار تاریخی معتقدند که حفاری تونل مترو از یک سو و عبور قطار از تونل از سوی دیگر برای مدرسه چهارباغ خطراتی را در پی دارد.
در این میان، مدیران قطار شهری اصفهان و بعضی از اعضای شورای شهر مدعی شده اند تونل مترو با عمق و فاصله مناسب از مدرسه چهارباغ و در مسیر پیاده روی خیابان چهارباغ عباسی حفر شده، این در حالی است که میزان فاصله و عمق مناسب هنوز نه تنها برای نگارنده بلکه برای بسیاری از اعضای شورای شهر و مدیران و مسوولان مربوطه هم مشخص نیست؛ زیرا مدیران سازمان قطار شهری اصفهان و حومه تا کنون هیچ گونه اطلاعاتی از پرونده مترو منتشر نکرده اند.
جان کلام اینکه، بر اساس شواهد موجود و نبود اطلاعات کافی از قطار شهری به ویژه در قطعه میانی آن، میراث فرهنگی این مرز و بوم و گوهر تابناک اثر معماری عصر صفوی یعنی مدرسه چهارباغ در خطر می باشد. البته این رشته سر دراز دارد؛ چرا که تونل مترو پس از عبور از چهارباغ عباسی به اثر منحصر به فرد دیگری به نام سی و سه پل برخورد می کند. حال طراحان و کارشناسان شهرداری و سازمان قطار شهری اصفهان برای عبور قطار از زیر یا روی سی وسه پل چه طرح و نقشه ای را پیش بینی کرده اند، نمی دانم!
***
به اعتقاد نگارنده؛ شاید اکنون نیز دیر شده باشد، اما در صورت انجام حفاری در چهارباغ عباسی، باید هر چه سریع تر از ادامه این کار جلوگیری کرد. خیابانی که روزی روزگاری عروس خیابان های جهان بود و هر شهروند این دهکده جهانی، نمونه ای از آن را برای شهر و دیارش آرزو می کرد، خطر را در دامان خویش احساس می کند. آری؛ اگر بر حفاری های مترو پایانی نباشد، چهارباغ به باغی پژمرده و بی ثمر بدل خواهد شد برای جولان اسب آهنی و مسافران آن.
بازکن پنجره را
که دو روزی دیگر
نه ز آن پنجره ماند اثری
نه ز تو نام ونشان و خبری ....
اشتراک در:
پستها (Atom)