عوارض اضافی نگیرید تا محرومیت زدایی شود

7 مهر 1387

اصفهان امروز- زهرا محمدی

مشکلات قشر محروم جامعه روز به روز افزایش می یابد؛ به ویژه در تهیه زمین و مسکن که از نیازهای ضروری هر خانواده محسوب می شود.(هرچند که این مشکل شامل حال قشر متوسط هم می شود.) در این میان عواملی مضاعف مانند پرداخت اضافه تراکم و عوارض به شهرداری مزید بر علت شده و مانند سدی بزرگ، مانع رفع مشکلات قشر محروم جامعه گردیده است. حال از ابتدای سال جاری اعضای شورای شهر اصفهان در راستای رفع مشکلات یاد شده با نظارت بر مناطق مختلف و رسیدگی به برخی پرونده های شهروندان در شهرداری ها، گام های موثری برداشته اند.
به گزارش اصفهان امروز، از جمله این اقدامات مصوبه ای است مبنی بر اینکه اگر شهرداری از شخصی عوارض فیزیکی دریافت کرد، دیگر حق دریافت عوارض تغییر کاربری ندارد، اما متأسفانه تاکنون شهرداری های مناطق اصفهان به این مصوبه عمل نکرده اند.
به دنبال این نارضایتی برخی اعضای شورای شهر در جلسه 26مرداد خود به روندی که شهرداری ها پیش گرفته اند، شکایت کرده و به دنبال آن رییس شورای شهر اعلام نمود موضوع را با قاطعیت هرچه جدی تر پیگیری می کند.
مردم توانایی پرداخت پول اضافه ندارند
در همین رابطه سید کریم داوودی، نایب رییس شورای شهر اصفهان گفت: اعضای شورا با توجه به اینکه سوگند یاد کرده اند در خدمت مردم باشند، مصوبه ای را تنظیم نمودند که روح این مصوبه در جهت محدودیت زدایی و کمک به افراد نیازمندی است که می خواهند یک قطعه زمین را خریداری کنند. وی در گفت و گو با اصفهان امروز اظهار داشت: طی این مصوبه، شهرداری نباید از افرادی که عوارض تفکیک فیزیکی پرداخت کرده اند، عوارض تغییر کاربری بگیرد.
داوودی با اشاره به تعریف تفکیک فیزیکی و تغییر کاربری افزود: اگر یک قطعه زمین را به چند قطعه تقسیم کنیم یعنی در اصل آن را تفکیک کرده ایم که به ازای هر یک قطعه ای که اضافه می شود 20 برابر قیمت منطقه بندی، پول دریافت می گردد.
نایب رییس شورای شهر اصفهان بیان داشت: اگر کاربری یک زمین به فرض، آموزشی یا فضای سبز باشد و در طرح تجدیدنظر کاربری آن تغییر و به مسکونی تبدیل گردد، باید 10 برابر پول پرداخت شود.
وی تصریح کرد: اگر فردی در حاشیه شهر زمین 150 متری خریداری کند، مطمئناً تا زمانی که پروانه ساخت بگیرد تفکیک فیزیکی شامل حال او می شود، در نتیجه طبق مصوبه ها عوارض تغییر کاربری به او تعلق نمی گیرد و تنها باید آن 20 برابر را بپردازد.
داوودی افزود: متأسفانه مراجعات مردمی از مناطق مختلف به شورا گویای این بوده که شهرداری ها بدون توجه به مصوبه شورا این عوارض را از مردم دریافت کرده اند، همچنین برخی از شهروندان حتی توانایی پرداخت عوارض فیزیکی را هم ندارند، چه رسد به اینکه پول اضافه نیز بپردازند.
نایب رییس شورای شهر در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه علت بی توجهی شهرداری به این مصوبه چیست، گفت: در بند آخر دفترچه تراکم که سال جاری تنظیم شده، آمده است که تفسیر و ضوابط دریافت پول به عهده شورای شهر است که این موضوع به تصویب استانداری نیز رسیده و ما به استناد همان بند این مصوبه را تنظیم و به شهرداری ابلاغ نمودیم؛ با توجه به اینکه شهرداری اعتقاد دارد تفسیر قوانین و مقررات با شورا نیست. وی افزود: پیرامون مصوبات شورا اگر فرمانداری اعتراضی نداشت، شهرداری باید آن را اجرا کند.
داوودی اظهار داشت: اکنون حدود 2 ماه از این مصوبه می گذرد، اما به آن عمل نشده است.
برای رفع مشکلات مردم ایستادگی می کنم
همچنین سید ناصر رضوی، عضو دیگر شورای شهر که در جلسه شنبه هفته گذشته به بی توجهی شهرداری نسبت به مصوبه شورا بسیار اعتراض داشت، گفت: در تاریخ 9 اردیبهشت ماه سال گذشته در شورا سوگند یاد کردیم که همواره بعد از رضایت خدا، مصلحت مردم را در نظر داشته باشیم.
وی افزود: با توجه به اینکه در شورا سه طیف مختلف هستیم، اما همگی سعی کرده ایم که بر نقاط و دغدغه های مشترک تکیه نماییم.
رضوی بیان داشت: این فریادی که من شنبه گذشته زدم از دغدغه مشترک هر 11 نفر عضو شورا بود.
وی تصریح کرد: در سال های گذشته دفترچه هایی برای شهرداران تنظیم شده بود که مطابق آن از مردم عوارض گرفته شود، اما وقتی قیمت ها نوسان یافت برخی از شهرداران برای اداره شهر، تیمی تحت عنوان گروه کارشناسی تشکیل دادند که این گروه با توجه به افزایش قیمت ها، رشد مصالح و البته مزد کارمند و کارگر، عوارض را تعیین می کردند.
رضوی ادامه داد: با توجه به اینکه این گروه کارشناسی آزادی عمل داشت، هر 11 نفر عضو شورا به این نتیجه رسیدند که شهرداری ها را ملزم به اجرای مصوبه شورای شهر که در غالب دفترچه تنظیم شده بود، بکنند تا گروه کارشناسی غیر منصفانه قیمت ها را تعیین نکند.
این عضو شورای شهر اصفهان با اشاره به نارضایتی مردم اظهار داشت: در تاریخ 22 اردیبهشت ماه سال جاری مصوبه ای به شهرداری ارسال کردیم تا در صورت دریافت عوارض تفکیک فیزیکی؛ دیگر عوارض تغییر کاربری را از مردم نگیرند.
وی ادامه داد: شهردار کل تا 15 روز مهلت ابلاغ این مصوبه را به شهرداران مناطق مختلف داشته است که از آن تاریخ تا شنبه گذشته، هیچ اقدامی در این زمینه صورت نگرفته است.
رضوی بیان داشت: رییس شورای شهر ادامه اعتراض اعضا را به گوش شهردار رساند و دو روز بعد از جلسه شورا، در 28 مرداد ماه مصوبه محکم تری را با عنوان جوابیه اعتراض به نمایندگان شهرداری که در جلسه شرکت کرده بودند ارایه شد و به تصویب همه نیز رسید.
وی خاطرنشان ساخت: تا کنون این مصوبه به شهرداری ها ابلاغ نشده و ما همچنان به اجرای مصوبات خود تاکید داریم.
این عضو شورا پیرامون سهل انگاری شهرداری اصفهان گفت: به منظور رفع این مسئله باید جلسه ای بین اعضای شورا، شهردار و تمام کسانی که در این خصوص مقصر هستند، برگزار شود تا افراد مربوطه پاسخگو باشند.
وی افزود: هرچند شهردارانی نیز هستند که تا نیمه های شب در دفتر خود حضور دارند و برای مردم زحمت می کشند.
رضوی تصریح کرد: برخی از شهرداری ها ادعا می کنند در حال حاضر عوارض را به صورت نقدی دریافت نمی کنند، بلکه موقتاً چک می گیرند تا زمانی که ابلاغیه صادر شود.
وی در خصوص سر انجام پرونده عوارض تغییر کاربری که معادل مبلغ 15 میلیون تومان توسط شهرداری منطقه 12 از یک شهروند اصفهانی گرفته شده است،بیان داشت: در این پرونده آقای داوودی دستوراتی را صادر کرده و موضوع به تایید دکتر شیران و من هم رسیده است که با توجه به مصوبه شورا صرفاً باید تفکیک فیزیکی دریافت گردد و مبلغی برای تغییر کاربری گرفته نشود، اما شهرداری جواب قانع کننده ای نداد. وی افزود: همین امروز در تماس با شهرداری منطقه 12، این پرونده مطرح شد، ولی شهردار منطقه ادعا نمود که این مبلغ عوارض تغییر کاربری نبوده، بلکه موضوع دیگری به نام "اولویت طرح" است که در دست بررسی می باشد.
این عضو شورای شهر اصفهان خاطرنشان ساخت: البته ناگفته نماند شهردار منطقه 12 در بسیاری از فرصت ها به نفع مردم عمل کرده و امروز طی تماسی عنوان کرد که در تلاش هستیم به مصوبه عمل کنیم؛ به این صورت که قطعه چکی بابت تغییر کاربری بگیریم تا زمانیکه ابلاغیه شهردار کل به دست ما برسد.
وی اظهار داشت: موارد دیگری نیز بوده که شهرداری به مصوبات شورا عمل نکرده است، اما من به عنوان یک عضو شورا از ابتدای اردیبهشت ماه سال گذشته تلاش نموده ام قبل از دستور صحبت نکنم تا هرچه سریعتر به مشکلات مردم رسیدگی گردد.
همکاری نمی کنیم
گفتنی است؛ گروه جامعه روزنامه اصفهان امروز برای بررسی و پیگیری این موضوع تلاش بسیاری کرد تا با شهرداران مناطق 5 و12 و نماینده شهردار اصفهان در جلسه شورای شهر گفتگویی انجام دهد، اما اداره ارتباطات رسانه ای شهرداری به وظیفه ذاتی خود مبنی بر هماهنگی برای گفتگوهای یاد شده عمل نکرد تا همچنان ابهامات مطرح شده از سوی خبرنگاران پیرامون عملکرد مردمی ترین نهاد شهر، بی پاسخ ماند.

مرگ چهار باغ عباسی حیات را از اصفهان می گیرد

یکشنبه 3 شهریور 1387

اصفهان امروز- زهرا محمدی
تاریخ مفقود شده یک حلقه ارزشمند
اینجا اصفهان است مهد فرهنگ و هنر. وارد یکی از خیابان های اصلی شهر می شوی، وسط خیابان بعد از کانکس پلیس، روی تابلویی فرسوده و قدیمی نوشته شده "چهارباغ عباسی"؛ دو طرف خیابان شلوغ است. ترجیح می دهی از وسط یعنی ضلع میانی چهارباغ عباسی حرکت کنی، قدم به پیاده رویی با موزاییک هایی نامنظم و کثیف که یکی در میان از زمین بیرون آمده می گذاری. روغن های سوخته موتور سیکلت ها رنگ موزاییک ها را تغییر داده، این همان پیاده رویی است که می گویند زمانی سنگ فرش بوده و در نهایت تمیزی و صافی می درخشیده، اما امروز نه از آن تمیزی خبری هست نه از آن یکدستی دیروز؛ موزاییک های چهارباغ عباسی با هر قدم شهروندان ناله سر می دهند، یا شاید از جور و بی توجهی مدیران امر شکایت می کنند. متحیر و مبهوت به راه رفتن خود توجه می کنی، نمی توانی روی یک زمین همسطح حرکت کنی و از ترس اینکه کفشت زیر موزاییک های بیرون آمده گیر کند و پاره شود. ترجیح می دهی از قسمت دوچرخه رو راه بروی؛ اما موتور سیکلتی با سرعت برق و باد از کنارت عبور می کند تا بدانی در حجمی از بی نظمی و آشفته بازاری به نام محور تاریخی شهر اصفهان قدم می زنی.
نیمکت هایی با چوب های شکسته
اینجا اصفهان است مهد فرهنگ و هنر. در وسط پیاده رو نیمکت های چوبی و دایره ای شکلی را مشاهده می کنی، چوب برخی از نیمکت ها شکسته و رنگ قهوه ای بقیه نیز بر اثر پوسیدگی تغییر کرده است. با اکراه بر روی یکی از صندلی ها می نشینی و به این فکر می کنی که آیا به راستی وجود نیمکمت های یاد شده برای شهرداری اصفهان تا این اندازه اضافی و بی ارزش است که طی این سال ها حتی ارزش یک رنگ زدن ساده و معمولی هم نداشته و ندارند.
دیر یا زود درختان حادثه می آفرینند
اینجا اصفهان است مهد فرهنگ و هنر. درخت های تناور و سر به فلک کشیده چندین ساله ای را در دو طرف خیابان چهارباغ عباسی می بینی که با تنه ای تنومند و شاخه هایی باریک به طرف خیابان خم شده اند و سنگینی خود را بر دوش درخت های ضلع شرقی و غربی انداخته اند. حال تنها یک طوفان یا وزیدن یک باد شدید در زمستان کافی است تا شاخه این درختان بر سر خودروها یا عابران پیاده سقوط کرده و تصویر تنه تنومند خود را برای صفحه حوادث روزنامه ها و مطبوعات باقی بگذارند. به راستی اگر چنین اتفاقی بیافتد چه کسی پاسخگو است. از نمونه درختان یاد شده را می توانی در ضلع میانی چهارباغ عباسی، مقابل مدرسه چهارباغ ببینی که دیر یا زود باید منتظر شکستن شاخه نازک آن بر اثر باد و باران باشیم. هرچند که امیدوارم شهرداری اصفهان قبل از وقوع چنین حوادثی؛ به خود بیاید و آگاه باشد که این درختان نیاز به رسیدگی دارند.
هویت جوی های چهار باغ عباسی
اینجا اصفهان است مهد فرهنگ و هنر. ظرف های بستنی و کیسه هایی پر از پوست هویج و صندوق های خالی و سطل آشغال ساندویچ فروش ها و آبمیوه فروش ها، هویت اصلی جوی های چهارباغ عباسی اصفهان را تشکیل داده است.
این همان جوی هایی است که روزگاری آهنگ دلنشین آب از آن به گوش می رسید، اما امروز حتی جوی های مقابل مدرسه چهارباغ نیز وضعیت اسفناکی دارند.سوال این است که آیا مقابل مدرسه چهارباغ با آن پیشینه تاریخی، جوی ها باید این وضعیت را داشته باشند.
اینجا اصفهان است مهد فرهنگ و هنر. وسط پیاده رو، حوضی خالی از آب را می بینی، مطمئناً این هم از اثرات خشکسالی امسال است. اما چند قدم جلوتر، در انتهای پیاده رو ضلع میانی و نرسیده به دروازه دولت حوض پر از آبی را مشاهده می کنی که بر اثر گل و لای راکد مانده است. با دیدن این منظره، پیش خود می گویی ای کاش تبعات خشکسالی به این حوض هم رسیده بود.
معماری اصفهان در دست خرید و فروش
اینجا اصفهان است مهد فرهنگ و هنر. در اصلی ترین خیابان شهر ساختمان های مخروبه ای را می بینی که بالای سر مغازه ها قرار گرفته و سال هاست انتظار همت والایی را برای ترمیم و بازسازی می کشند، ساختمان هایی که هر لحظه امکان تخریب و ریزش آنان وجود دارد. از هتل جهان نمای دیروز با قدمت 130 ساله اش گرفته تا سینما همایونی که 4ماه پیش متروکه شد. در ضلع غربی چهارباغ عباسی مقابل با ارزش ترین اثر تاریخی اصفهان بالکنی را مشاهده می کنی که پنجره های آن نیمه شکسته و دود گرفته است.
روی یک تابلوی قدیمی نوشته شده "کلبه دنج"؛ ساختمانی مخروبه که بیش از 30 سال قدمت دارد و هیچ کس جرأت ورود به آن را ندارد.
در ضلع شرقی پیاده رو ساختمان دیگری قرار گرفته که سقف آن کاملاً پوسیده و تنها چوب هایش مشخص است. در میله ای ساختمان باز است، روی سر در آن نوشته شده "دوزندگی فاروس"؛بالاخره به خود جرأت می دهی وارد یکی از این ساختمان های متروکه شوی، از راهرویی سیاه و تاریک می گذری، بیشتر شبیه به خانه فالگیرها و دخمه هایی است که در فیلم ها نشان می دهند. از پله ها بالا می روی و از در و دیوار گچی آن دوری می کنی؛ به الکنی می رسی که از بیرون و پیاده رو مشخص بود و تو تازه به عمق فاجعه پی می بری. دور تا دور ساختمان پر است از اتاقک هایی کوچک با درهای چوبی و پنجره هایی نیمه شکسته، جرأت اینکه راه بروی نداری، می ترسی که هر لحظه با صدای قدم هایت دیوارهای گچی فرو بریزند، درون حیاط از کارتن و نیمکت های قدیمی پر است، قسمتی از دیوار گچی تخریب شده و ریزش کرده، پیرمردی در یکی از اتاق ها مشغول خیاطی است و صدای منگنه زدن های او به گوش می رسد. پیرمرد می گوید: "اینجا 50 سال پیش کافه بود و بعد کارگاه نقره شد و سپس چند سال مالک آن آقای پرورش بود. اکنون نیز به شهرداری واگذار شده است و تا به روی سر ما خراب نشود، شهرداری اقدامی برای ترمیم و بازسازی آن نمی کند". هرچه سریع تر از پله ها پایین می آیی و ترجیح می دهی از خیابان به بالکن نگاه کنی.
همان ردیف، انتهای خیابان چهارباغ عباسی، ساختمانی را می بینی که تنها پنجره های چوبی آن مشخص است. ساختمانی که زیر آن سه مغازه پارچه فروشی قرار گرفته و روی تابلوی قدیمی اش آن نوشته شده "دکتر قاضی نور، دندان پزشک و دارای دیپلم عالی دکترا با درجه ممتاز". نمای بیرون ساختمان بسیار وحشتناک است، لبه باریک یکی از پنجره ها، صندلی چوبی قرار گرفته که وضعیت خطرناکی دارد. تعجب می کنی آیا تا کنون کسی به فکر رها سازی این صندلی نیافتاده و اگر روزی بر سر عابران پیاده سقوط کند، چه کسی مقصر است؟ شاید عابری که از کنار ساختمان مخروبه عبور کرده است!
آجرهای دیوار ساختمان یکی در میان بیرون زده و پنجره های چوبی و قدیمی آن بسته است.
نمونه این ساختمان ها در دو طرف خیابان چهارباغ عباسی و بالای سر مغازه ها بسیار زیاد است. ساختمان هایی که زمانی شهروندان محو زیبایی آنان می شدند، امروز چهره شهر را مخدوش کرده و ترس از فرو ریختن باقیمانده شان در دل صاحبان مغازه ها وجود دارد.
تأسف می خوری برای شهری که معماری آن زبانزد خاص و عام بوده و امروز همان معماری به مخروبه هایی برای خرید و فروش بین شهرداری و مالکان تبدیل شده و مشخص نیست تا چه زمانی این خرید و فروش ها باید صورت پذیرد تا شهر چهره اصلی خود را بازیابد.
چهره اصلی خیابان چهارباغ عباسی
اینجا اصفهان است مهد فرهنگ و هنر. قدم زدن در خیابان چهارباغ عباسی دلهره ای به وجودت می اندازد. پیاده روهایی با سایه بان هایی کهنه و نا منظم که هرکدام یک رنگ دارد. میله های سبز رنگ حاشیه خیابان که سال هاست پوسیده، آب سرد کنی با یک شیر آب، مجسمه شیخ بهایی که با زغال سیاه شده، جوی ها پر از آشغال و آشفتگی مغازه ها همگی هویت خیابانی است که روزگاری از تمیزی و منظم بودن حلقه توصیفات گردشگران بود. این همان شهری است که دو سال پیش پایتخت فرهنگی جهان اسلام شد. آیا واقعاً اصفهان مهد فرهنگ و تاریخ است؟
چهار باغ عباسی امروز صفای باغ دیروز را ندارد
در سال های گذشته وقتی گردشگران داخلی و خارجی در فصل تابستان به اصفهان سفر می کردند، تعریف ها و تمجید های آنها از شهرمان مایه افتخار و مباهات پدران و مادران ما به اصفهان بود، به طوریکه نام مهد هنر، فرهنگ و تاریخ را شایسته و برازنده این شهر می دانستند، اما امروز اصفهان هویت اصلی خود را در ساختمان سازی های بی حد و حصر از دست داده و مهد فرهنگ و هنر بودن آن نیز، به تاریخ پیوسته است.
نمونه بارز این تاریخ گمشده را می توان در خیابان چهارباغ عباسی دید.
خیابانی که روزگاری محور اصلی سفرنامه گردشگران و سیاحان خارجی را تشکیل می داد و نظیر آن از لحاظ ساختار ظاهری اش در هیچ کجای دنیا نبود، امروز بر اثر نابه سامانی ها و وضعیت نامساعدش به یکی از بی اهمیت ترین و بی ارزش ترین خیابان های اصفهان تبدیل شده و مدیران شهر بدون توجه به وجود اصلی ترین آثار تاریخی شهر، تنها به عنوان یکی از خیابان های معمولی که محل تردد شهروندان است به آن نگاه می کنند. چهارباغ عباسی امروز نه تنها دیگر صفای باغ دیروز را ندارد، بلکه بر اثر بی مهری مدیران و مسوولان شهر قربانی خیابان های آن طرف آب شده و با ساختمان های مخروبه، مغازه های نابه سامان، آسفالت های کثیف و خراب، درخت های قدیمی و... به ورطه نابودی می رود و تنها افسوس و دریغ نسل دیروز و شرمندگی نسل امروز را به همراه دارد.
اما مرگ چهارباغ عباسی حتی به قیمت ساختن آسمان خراش ها و سفیر مترو، در اصل یعنی مرگ اصفهان، یعنی مرگ هنر، فرهنگ و در نهایت یعنی مرگ تاریخ.
بدیهی است تا زمانی که تعهد مدیریتی و حرفه ای وجود نداشته باشد، متاسفانه این روش مخرب ادامه خواهد داشت.
مرگ چهارباغ حیات را از اصفهان می گیرد
رییس شورای شهر اصفهان؛ نمی دانم آیا تاکنون حجم زیاد کارها اجازه قدم زدن در خیابان چهارباغ عباسی و مشاهده مشکلات این خیابان را به شما داده است یا نه. نمی دانم آیا بازسازی ساختمان هایی که دیر یا زود بر روی سر شهروندان خراب می شود، جزء لوایح شما قرار دارد یا نه. رییس شورای شهر! مطمئناً وجود مترو، پروژه هشت بهشت - نورباران، ساختن یک شهربازی فوق مدرن و ... در اصفهان ارزش زیادی برای شهر به همراه خواهد داشت، اما مرگ چهارباغ عباسی نیز حیات را از اصفهان می گیرد.
شهردار اصفهان! هرچند ساختمان اداری شما فاصله چندانی با چهارباغ عباسی ندارد، اما به نظر می رسد برای شما خیابان چهارباغ عباسی از سال ها پیش مرده! شاید زمانی که برای عبور مترو تصمیم می گرفتید، شاید هم زمانی که ساختمان های مختلفی را در این خیابان تملک کردید و به اسم احیای بدنه شرقی چهارباغ عباسی به امان خدا رها ساختید.
شهردار اصفهان! پیش رفتن به سوی شهرداری الکترونیک و شهرداری شیشه ای خوب است، اما به چه قیمتی؟ به قیمت تخریب ساختمان های متروکه؟! سقوط درختان، خرابی نیمکت های زیبا، کثیفی جوی ها، آشفتگی مغازه ها؟ شهردار اصفهان! مردم این طرف آبی ها هم شهروند این شهر هستند، آنها نیز می خواهند پیشرفت محل سکونتشان را ببینند.
جناب استاندار! نمی دانم آخرین باری که قدم زنان از این خیابان عبور کردید چه وقت بوده است، اما این را می دانم که برای شما وجود خیابان های قدیمی شهر اهمیت ویژه ای دارد و حاضر به مرگ تدریجی آنان بر اثر بی توجهی مدیران امر نیستید.
این خیابان، تاریخ اصفهان است و اصفهان با تاریخش نفس می کشد و زنده است.
جناب استاندار! سال هاست که تابلویی زده اند با عنوان احیای بدنه ضلع شرقی چهارباغ عباسی و زبان شاکیان را بسته اند، اما طی این سال ها نه تنها چهارباغ عباسی زنده نشده، بلکه ذره ذره در حال مرگ است.
جناب استاندار! مطمئناً شما دوست ندارید که روز به روز به خیابان های فقیرنشین شهر اضافه شود و این امر را زیبنده اصفهان نمی دانید.
از سازمان عریض و طویل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان نیز نه می توان گفت؛ نه نوشت. آنها که به قول یکی از دوستان؛ همه کار می کنند به حز وظیفه اصلی شان. در همین رابطه، گزارشی در روزهای آینده به چاپ خواهد رسید وعملکرد این سازمان را با بهره گیری از نظرات کارشناسان بررسی خواهیم کرد.
صحبت از پژمردن یک برگ نیست
وای جنگل را بیابان می کنند
دست خون آلود خویش را پیش چشم خلق پنهان می کنند

ترس از ام اس فراگیر شده است

29 مرداد 1387

اصفهان امروز- زهرا محمدی
سال ها از شناخت بیماری ام اس و شیوع آن درکشور ما می گذرد، اما با وجود پیشرفت تکنولوژی هنوز علت و درمان این بیماری ناشناخته مانده است. در همین راستا حرف های پراکنده بسیاری در رابطه با ام اس و شیوع آن در اصفهان شنیده می شود و دلهره و اضطرابی در دل شهروندان ایجاد کرده تا جایی که بیشتر مردم با مبتلا شدن به کوچکترین بیماری، ذهنشان به طرف ام اس موج می زند. در همین رابطه یکی از متخصصان مغز و اعصاب اصفهان که به گفته بیمارانش چندان تمایلی به برنامه انجمن های ام اس ندارد و بر خلاف بسیاری از پزشکان کمتر به تجویز دارو به ویژه داروهای خاص برای بیماران ام اسی می پردازد عقیده دارد که نمی توان با تجویز داروهای گران قیمت و خرج پول های گزاف خانواده ها را امیدوار نگه داشت.
سیداحمد سنبلستان، متخصص بیماری های مغز و اعصاب پیرامون بیماری ام اس گفت: هیچ کجای دنیا علت و داروی بیماری ام اس مشخص نیست.
وی در گفتگو با اصفهان امروز اظهار داشت: شایع ترین نوع ام اس نوعی است که سیستم عصبی را گرفتار می کند، اما معمولاً مریض ها با علایمی مانند تاری دید یا مور مور شدن دست و پا به ما مراجعه می کنند.
سنبلستان افزود: روی عصب ها یک غلاف چربی وجود دارد که در بیماری ام اس این غلاف تخریب شده و عصب آسیب می بیند، البته بستگی دارد که این عصب به چه عضوی از بدن مربوط شود.
این متخصص مغز و اعصاب در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه چرا شما از تجویز دارو برای بیماران ام اسی پرهیز می کنید بیان داشت: تاکنون هیچکدام از داروها اثربخش نبوده حتی صاحبان شرکت داروهایی که اخیراً وارد بازار شده معتقدند که این داروها تنها 30درصد مؤثر است و وقتی یک دارو اثری ندارد، تجویز آن تنها یک هزینه گزافی را برای خانواده ها است.
وی تصریح کرد: البته طی روابط احساسی و عاطفی که میان پزشک با بیمارش است می توانیم بفهمیم که چه بیمارانی جز این 30 درصد قرار گرفته و امکان تأثیرگذاری دارو برای آنها وجود دارد. سنبلستان افزود: البته می گویند داروهای جدید از پیشرفت ام اس جلوگیری می کند. وی در پاسخ به این سوال که آیا شما هم به داروهای جدید اعتماد دارید یا تنها گفته دیگران را نقل می کنید بیان داشت: من عقیده دارم که برای ام اس درمان قطعی وجود ندارد و بیشتر درمان علامتی یا درمان پیشگیری است و این داروهای اخیر می تواند پیشگیری کند. سنبلستان افزود: تا مدتی پیش کپسول "آواناکس" یک درمان 3 ماهه آن ماهی 400 هزار تومان بود در حالی که برای 70 درصد از بیماران هیچ تأثیری نداشت و حتی کارخانه تولیدکننده آن نیز اعتقادی به مصرف این دارو ندارد پس در نتیجه وقتی درمان قطعیت ندارد من نیز دلیلی برای مصرف آن نمی بینم.
سنبلستان در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا آمار ارائه شده پیرامون بیماران ام اس در اصفهان صحت دارد و علت افزایش این بیماری در اصفهان چیست گفت: این آمار صحیح است و احتمالاً علت آن صنعتی بودن شهر اصفهان باشد، البته ارگان های مختلف مطالعات بسیاری را در اینباره انجام داده اند و برخی معتقدند که آلودگی های رودخانه، آلودگی هوا یا شهرکی بودن شهر دلیل این بیماری است، اما این علل صد در صد قطعیت ندارد.
وی افزود: همچنین آمار ارائه شده نشان می دهد که تعداد زنان مبتلا به این بیماری نیز بیشتر از مردان بوده، اما باز هم علت آن نامعلوم است.
این متخصص مغز و اعصاب پیرامون عواقب بیماران ام اس اظهار داشت: ام اس مانند مرض قند می باشدکه یک نفر مبتلا به بیماری قند شاید تنها روزی یک قرص بخورد و با این بیماری کنار بیایید، اما یک نفر دیگر ممکن است کلیه و چشم خود را از دست بدهد.
وی تصریح کرد: ام اس نیز نوع های مختلف شدید و خفیف دارد و نوع آن بستگی به وسعت پلاک هایی که بر روی مغز ایجاد می شود و دامنه آسیب بدن دارد.
این متخصص مغز و اعصاب در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه آیا صحیح است که شما چندان موافق برنامه های انجمن ام اس نیستید خاطرنشان ساخت: اینها مسایل شخصی است، زیرا آنها یک ارگانی هستند که به هر جهت تلاش خود را می کنند و در کل برنامه هایشان مثبت است، اما من با تعدادی از برنامه های انجمن موافق نیستم زیرا بعضی از مواقع برنامه هایی می گذارند مانند اردوهای تفریحی که یک بیمار ام اسی فلج در کنار بیماری که تنها تاری چشم دارد قرار می گیرد و هر کدام آینده خود را مانند دیگری تصور می کنند و در نتیجه روحیه خود را از دست می دهند.
وی بیان داشت: بسیاری از بیمارانی که به پزشکان مغز و اعصاب مراجعه می کنند از ترس ابتلا به بیماری ام اس است با توجه به اینکه ممکن است سالم باشند یا به یک بیماری دیگری مبتلا باشند.
سنبلستان ادامه داد: جو جامعه پیرامون بیماری ام اس نامناسب است با توجه به اینکه ام اس از سال های قبل در کشور ما بوده، اما حدود 12 سال است که با حضور "ام آر آی" در کشور تشخیص آن نیز آسان شده است.
وی خاطرنشان ساخت: وجود ام آر آی باعث شده که امروز آمار ام اس را داشته باشیم با توجه به اینکه ممکن است در سال های گذشته که هنوز "ام آر آی" نبوده تعداد مبتلایان به این بیماری زیادتر از امروز بوده باشد، اما آماری از آن زمان برای مقایسه در دست نیست.
این متخصص مغز و اعصاب بیان داشت: بهترین دارو برای بیماران مبتلا به ام اس روحیه دادن به آنها با تقویت امید به آینده است و نباید اینگونه باشد که اگر مبتلا به ام اس شدیم ناامید شویم زیرا تکنولوژی لحظه ای شده است. و هر روز امکان گره گشایی این موضوع و یافتن راه حلی برای مبارزه با بیماری وجود دارد.